- هل متعلق الطلب فی النهی هو الکفّ أو مجرّد الترک ؟ 2
- المقصد الثانی : فی النواهی 2
- عدم دلالهصیغه النهی علی التکرار 2
- اصول 2
- اشاره 2
- کفایه الأصول المجلد 1 (المقصد الثانی تا المقصد الخامس) 2
- فصل : مفاد مادّه النهی وصیغته 2
- عدم دلاله النهی علی استمراره أو سقوطه فی فرض العصیان 3
- تقدیم أُمور : 4
- اشاره 4
- کلام الفصول فی الفرق بین المسألتین والمناقشه فیه 5
- اشاره 5
- فرقٌ آخر بین المسألتین والمناقشه فیه 6
- 2 - الفرق بحسب الإثبات 10
- 1 - الفرق بحسب الثبوت 10
- الحقّ هو :القول بالامتناع 14
- 1 - تضادّ الأحکام الخمسه 14
- اشاره 14
- 3 تعدّد العنوان لا یوجب تعدّدَ المعنون وجوداً 15
- 2 - تعلّق الأحکام بأفعال المکلّفین لا بعناوینها 15
- 4 - الواحدوجوداً واحدٌ ماهیّهً 16
- أدلّه القول بجواز الاجتماع: 19
- الجواب عنه إجمالاً 19
- اشاره 19
- أقسام العبادات المکروهه 20
- تحقیق الکلام فی القسم الأول 20
- الجواب عنه تفصیلاً 20
- تحقیق الکلام فی القسم الثانی 22
- اشاره 25
- القول بالجواز عقلاً والامتناع عرفاً والمناقشه فیه 26
- تنبیهات المسأله : 27
- اشاره 27
- 1 - مختار أبی هاشم والمحقّق القمّی 27
- حکم الاضطرار بسوء الاختیاربناءً علی الجواز : 27
- حکم الاضطرار بسوء الاختیار بناءً علی الامتناع 27
- اشاره 27
- 2 - مختار المصنف 28
- اشاره 29
- 3 - مختار الشیخ الأنصاریّ 29
- الإشکال فی ما أفاده الشیخ الأنصاری 30
- حکم شرب الخمر علاجاً 31
- اشاره 33
- 4 - مختار الفصول وما یرد علیه 33
- الإیراد علی مختار أبی هاشم والمحققّ القمّی 33
- استدلال المحقّق القمّی والإیراد علیه 34
- ثمره الأقوال فی المسأله 35
- اشاره 36
- ترجیح أحد الدلیلین لا یوجب خروج مورد الاجتماع عن المطلوبیه رأساً 37
- دفع الإشکال عن صحّه الصلاه فی موارد العذر 37
- اشاره 38
- وجوه ترجیح النهی علی الأمر وبیان ما یرد علیها : 38
- 1 - النهی أقوی دلاله من الأمر 38
- 2 دفع المفسده أولی من جلب المنفعه 39
- 3 - الاستقراء 41
- تقدیم أُمور : 44
- اشاره 47
- هل الصحّه والفساد من الأُمور المجعوله أو العقلیّه أو الاعتباریّه ؟ 48
- تحقیق المسأله فی مقامین 52
- النهی فی العباده یقتضی الفساد 52
- النهی فی المعامله لایقتضی الفساد 54
- توهّم دلاله الروایات علی الاقتضاء 55
- الجواب عن التوهّم 56
- الکلام فی دلاله النهی علی الصحّه 57
- اشاره 60
- المقصد الثالث :فی المفاهیم 60
- تعریف المفهوم 62
- هل المفهوم من صفات المدلول أو الدلاله ؟ 62
- فصل : مفهوم الشرط 63
- الملاک فی ثبوت المفهوم 63
- الوجوه فی دلاله الجمله الشرطیّه علی انحصار العلّه : 64
- التقریب الأول وما یرد علیه 65
- التقریب الثانی والجواب عنه 65
- التقریب الثالث والجواب عنه 66
- أدلّه المنکرین للمفهوم وما یرد علیها : 67
- اشاره 69
- عدم کون الانتفاء عند الانتفاء فی الوصایا ونحوهامن المفهوم 69
- بقی هاهنا أُمور : 69
- توهّم أنّ المعلّق علی الشرط هو شخص الحکم لا سنخه 70
- الجواب عن التوهّم 70
- جواب الشیخ الأنصاری عن التوهّم والکلام فیه 71
- وجوه التصرّف فی الظهور 72
- اشاره 72
- مساعده العرف علی الوجه الثانی وحکم العقل بتعیین الوجه الرابع 73
- اشاره 73
- وجوه التصرّف فی الشرط - 74
- التحقیق فی المسأله: ضروره التصرّف فی الشرط علی القول بالتداخل 74
- ما یرد علی وجوه التصرّف فی الشرط 75
- التفصیل بین اختلاف الشروط بحسب الجنس وعدمه والجواب عنه 77
- التفصیل بین ما کان الوصف علّه والذی لا یکون کذلک والإشکال علیه 78
- عدم ثبوت المفهوم للوصف 78
- فصل : مفهوم الوصف 78
- القول بالتداخل فی ما إذا لم یکن الموضوع قابلاً للتعدّد 78
- الاستدلال علی عدم دلاله الوصف علی المفهوم والإیراد علیه 79
- جریان النزاع فی الوصف الأخص 80
- الإشکال فی جریان النزاع فی مورد انتفاء الوصف والموصوف 80
- عدم دلاله الغایه 81
- دلاله الغایه علی المفهوم إذا کانت قیداً للحکم 81
- الخلاف فی ثبوت مفهوم الغایه 81
- هل الغایه داخله فی المغیّا أم لا ؟ 82
- مفاد أدوات الاستثناء 83
- مفاد کلمه التوحید 83
- هل دلاله الاستثناء علی الانتفاء بالمنطوق أم بالمفهوم ؟ 84
- مفاد کلمه «بل» الإضرابیه 85
- اشاره 88
- المقصد الرابع : فی العامّ والخاصّ 88
- تعریف العامّ 90
- أقسام العامّ بحسب عروض الحکم علیه 91
- اشاره 92
- فصل : هل للعموم صیغه تخصّه أم لا ؟ 92
- دعوی وضع« کلّ » ومایرادفها للخصوص والکلام فیها 92
- دلاله النکرهفی سیاق النفی أو النهی علی العموم 93
- فصل : الألفاظ الدالّه علی العموم 93
- دلاله المحلّی باللام 94
- احتجاج النافین والجواب عنه 95
- اشاره 95
- جواب الشیخ الأنصاری عن الاحتجاج 97
- المناقشه فی جواب الشیخ الأعظم 97
- المخصّص اللفظی المجمل مفهوماً : 98
- فصل : هل یسری إجمال الخاصّ إلی العامّ ؟ 98
- المخصّص اللفظی المجمل مصداقاً : 99
- المخصّص اللبّی المجمل مصداقاً: 100
- إحراز المشتبه بالأصل الموضوعی 102
- توهّم جواز التمسّک بالعامّ فی غیر الشک فی التخصیص 103
- الکلام فی صحّه الصوم فی السفر والإحرام قبل المیقات بالنذر 104
- الکلام فی التمسّک بأصاله العموم لإحراز عدم فردیّه المشتبه 106
- اشاره 107
- تحدید محلّ البحث 107
- التحقیق : عدم جواز التمسّک فی العمومات المعرّضه للتخصیص 107
- الفرق فی الفحص بین الأُصول اللفظیّه والعملیّه 108
- الکلام فی مقدارالفحص اللازم 108
- عدم لزوم الفحص عن المخصّص المتصل 108
- بیان الوجوه التی یمکن أن تکون محلاًّ للنزاع 109
- اشاره 109
- فصل : هل الخطابات الشفاهیّه تعمّ غیر الحاضرین ؟ 109
- حکم النزاع علی الوجوه الثلاثه 110
- الکلام فی ماوُضعت له أدوات الخطاب 111
- اشاره 113
- الثمره الأُولی والإشکال علیها 113
- فصل : ثمره عموم الخطابات الشفاهیّه 113
- الثمره الثانیهالإیراد علیها 114
- تحقیق المسأله 117
- اشاره 117
- محلّ الخلاف فی المسأله 117
- تحقیق المسأله: لزوم الأخذ بالأظهر وإلّافالرجوع إلی الأصل العملی 118
- اشاره 118
- فصل : التخصیص بالمفهوم المخالف 118
- لا إشکال فی صحه رجوع الاستثناء إلی الکلّ 120
- اشاره 120
- لا إشکال فی رجوع الاستثناءإلی الأخیره 120
- لا ظهور للاستثناء فی الرجوع إلی الجمیع أوخصوص الأخیره 121
- أدلّه المانعین من التخصیص والجواب عنها 122
- الدلیل علی جواز التخصیص 122
- اشاره 122
- صُوَر التخالف وأحکامها 124
- اشاره 124
- حقیقه النسخ 126
- النسخ لا یستلزم البداء المحال 126
- حقیقه البداء 127
- الثمره بین التخصیص والنسخ 128
- اشاره 131
- المقصد الخامس : فی المطلق والمقیّد والمجمل والمبیّن 131
- تعریف المطلق 133
- ألفاظ المطلق : 133
- اشاره 135
- الجمع المعرّف باللام 136
- فصل : مقدّمات الحکمه 139
- اشاره 139
- شبهه عدم جواز التمسّک بالإطلاق بعد الظفر بالقید المنفصل والجواب عنها 140
- الانصراف و مراتبه 141
- الأصل عند الشکّ فی کون المتکلّم فی مقام البیان 141
- إذا کان للمطلق جهات عدیده 142
- اشاره 143
- المطلق والمقیّد المختلفان 143
- فصل : المطلق والمقیّد المتنافیان 143
- المطلق والمقیّد المتوافقان 143
- الوجه فی عدم حمل المطلق علی المقیّد فی المستحبّات 145
- لا فرق فی الحمل علی المقیّد بین المثبتین و المنفیّین 145
- اختلاف نتیجهمقدّمات الحکمه 146
- لا فرق فی الحمل علی المقیّد بین لحکم التکلیفی و الوضعی 146
- تعریف المجمل والمبیّن 148
- موارد الاشتباه والخلاف فی الإجمال والبیان 148
- اشاره 150
- اشاره 151
- مباحث القطع 158
- المقصد السادس : فی بیان الأمارات المعتبره شرعاً أو عقلاً 158
- أقسام حالات البالغ الذی وضع علیه قلم التکلیف 158
- خروج مباحث القطع عن علم الأُصول 158
- اشاره 158
- تقسیمٌ آخر 160
- اشاره 161
- الحجّیهذاتیّه للقطع 161
- اختصاص حجّیه القطع بما إذا تعلّق بالحکم الفعلی 161
- استحقاق المتجرّی للعقاب 162
- اشاره 162
- القطع غیر المصیب لا یُحدث تغییراً فی الواقع 163
- الإشکال فی استحقاق العقاب علی مخالفه القطع والجواب عنه 164
- استدلال المحقّق السبزواریّ علی استحقاق المتجرّی للعقاب المناقشهفی الدلیل 166
- شهاده الآیات والروایات علی استحقاق المتجرّی للعقاب 166
- القطع الطریقیّ 167
- توهّم استحقاق المتجرّی عقابین متداخلین والجواب عنه 167
- القطع الموضوعیّ وأقسامه 167
- قیام الأمارات مقام القطع الطریقیّ وعدم قیامها مقام القطع الموضوعی 168
- توهّم قیام الأمارات مقام القطع الموضوعی المأخوذ علی نحو الطریقیّه والجواب عنه 169
- عدم قیام الأُصول مقام القطع الطریقی إلّا الاستصحاب 171
- العدول عمّا أفاده المصنّف فی حاشیته علی الفرائد 172
- امتناع أخذالظنّ بالحکم فی موضوع نفسه وإمکان أخذه فی موضوع مثله أو ضدّه 174
- اشاره 174
- ألحقّ : عدم وجوب الموافقه الالتزامیّه 176
- اشاره 176
- عدم الملازمه بین وجوب الموافقه الالتزامیّه ووجوب الموافقه العملیّه 176
- الالتزام غیر مانع عن جریان الأُصول فی أطراف العلم 177
- اشاره 178
- تبعیّه القطع الموضوعی لدلیل الاعتبار 179
- عموم حجّیه القطع الطریقی 179
- الکلام فی ما نُسب إلی بعض الأخبارییّن من عدم حجّیهالقطع الحاصل من المقدّمات العقلیّه 179
- اشاره 182
- مختار المصنّف:اقتضاء العلم الإجمالی لوجوب الموافقه وحرمه المخالفه 182
- القول باقتضاءالعلم الإجمالی بالنسبه إلی وجوب الموافقه وعلّیته بالنسبه إلی حرمه المخالفه والمناقشه فیه 184
- ما یناسب المقام وما لا یناسبه من بحث العلم الإجمالی 184
- کفایه الامتثال الاجمالی فی التوصّلیّات والتعبّدیّات غیر المستلزم للتکرار 185
- الامتثال الظنّی التفصیلی فی العبادات 186
- اشاره 188
- 1 - عدم اقتضاء الأماره للحجّیه ذاتاً 188
- اشاره 189
- الإشکال فی ما أفاده الشیخ الأنصاری فی المقام 189
- المقصود من الإمکان فی کلام الشیخ الرئیس 189
- محاذیر التعبّد بالأمارات 190
- الجواب عن المحاذیر وبیان وجوه الجمع بین الحکم الواقعی والظاهری : 190
- عدم کفایه الوجه الثانی بالنسبه إلی بعض الأُصول العملیّه 192
- الإشاره إلی الوجه الرابع وما یرد علیه 193
- 3 - الأصل فی مشکوک الاعتبار هو عدم حجّیته جزماً 194
- اشاره 194
- الإشاره إلی الوجه الخامس وما یرد علیه 194
- المناقشه فی ما أفاده الشیخ الأعظم فی المقام 195
- التفصیل بین من قُصد إفهامه وغیره والمناقشه فیه 197
- اشاره 197
- حجّیه الظواهر مطلقاً 197
- الإشکال فی أدلّه التفصیل 199
- العلم الاجمالی بالتحریف لایمنع عن التمسّک بظواهر الکتاب 202
- اختلاف القراءات وأثره فی التمسّک بظواهر الکتاب 203
- الشک فی قرینیّه الموجود وحکمه 204
- اشاره 204
- الشک فی وجود القرینه وحکمه 204
- الاستدلال علی حجّیه قول اللغوی والمناقشه فیه 205
- اشاره 208
- اشاره 208
- 1 - الملاک فی حجیّه الإجماع 208
- اشاره 208
- تحقیق الکلام : 208
- المستند فی کاشفیّه الاجماع عن رأی الإمام علیه السلام 208
- 3 - صُور نقل الإجماع وحکم کلّ منها : 209
- اشاره 209
- 2 - اختلاف نقل الإجماع واختلاف ألفاظه 209
- خلاصه الکلام فی حجّیهالإجماع المنقول 211
- تنبیهات : 212
- اشاره 212
- 1 - بطلان المستندات المتقدّمه فی کاشفیّهالإجماع عن رأی المعصوم علیه السلام 212
- 3 - نقل التواتر بخبر الواحد 213
- 2 - تعارض الإجماعات المنقوله 213
- أدلّه حجّیه الشهره فی الفتوی ومناقشتها 214
- اشاره 214
- اشاره 216
- المسأله أُصولیّه 216
- المنکرون لحجّیه الخبر وأدلّتهم 217
- الجواب عن الأدلّه 218
- أدلّه حجّیه خبر الواحد 219
- 1 - آیه النبأ 219
- 2 - آیه النفر 222
- 3 - آیه الکتمان 225
- 4 - آیه السؤال 225
- 5 - آیه الأُذن 226
- الإشکال فی الاستدلال بالأخبار والجواب عنه 228
- اشاره 228
- وجوه تقریرالإجماع : 229
- اشاره 229
- الوجه الأوّل:دعوی الإجماع القولیّ وما یرد علیها 229
- الوجه الثالث: سیره العقلاء 230
- الوجه الثانی: دعوی الإجماع العملیّ وما یرد علیها 230
- اشاره 233
- اشاره 233
- الوجه الأول : العلم الإجمالی بصدور کثیر من الأخبار 233
- اشاره 234
- الوجه الثانی: ثبوت کثیر من الأحکام بخبر الواحد 234
- الجواب عن الوجه الأوّل 234
- إیرادان للشیخ الأعظم علی الوجه الثانی 235
- اشاره 236
- الوجه الثالث: وجوب العمل بالظنّ فی الکتاب والسنّه عند انسداد باب العلم والعلمی 236
- إشکال المصنّف علی الوجه الثانی 236
- إیراد الشیخ الأنصاری علی الوجه الثالث والکلام فیه 237
- الجواب عن الوجه الثالث 237
- اشاره 238
- الوجه الأوّل:قاعده دفع الضرر المظنون 238
- اشاره 238
- الإشکال علی الوجه الأول 239
- الوجه الثالث : لزوم العمل بالاحتیاط فی المظنونات دون المشکوکات والموهومات 241
- اشاره 241
- الوجه الثانی: الملازمه بین عدم الأخذ بالظنّ وترجیح المرجوح علی الراجح والردّ علیه 241
- الوجه الرابع : دلیل الانسداد 242
- اشاره 242
- مقدّمات دلیل الانسداد 242
- الإیراد علی الوجه 242
- 1 - انحلال العلم الإجمالی بالتکالیف بسبب الأخبار الوارده عن أهل البیت علیهم السلام 243
- التحقیق فی مقدّمات الإنسداد: 243
- 2 - انسداد باب العلم ، لا باب العلمی 243
- 3 - المقدّمه الثالثه - وهی عدم جواز الإهمال - قطعیّه 244
- لا مانع من إجراء الأُصول المثبته فی أطراف العلم 245
- لا مانع من إجراء الأُصول النافیه أیضاً مع الانحلال 246
- اشاره 247
- عدم جواز رجوع الانسدادی إلی المجتهد الانفتاحی 247
- 5 - ترجیح المرجوح علی الراجح قبیح قطعاً إلّا أنّ النوبه لا تصل إلیه 247
- التحقیق: اعتبار الظنّ بالطریق والظنّ بالواقع 248
- اشاره 248
- اشاره 249
- الوجه فی اختصاص الحجّیه بالظنّ بالواقع والجواب عنه 249
- الوجه الأوّل فی اختصاص الحجّیه بالظنّ بالطریق 249
- الإشکال الأوّل علی الوجه 250
- شبهه أقربیّه الظنّ بالطریق من الظنّ بالواقع مع صرف الواقع إلی المؤدّیٰ والجواب عنها 252
- اشاره 254
- الوجه الثانی فی اختصاص الحجّیه بالظنّ بالطریق 254
- المناقشه الثانیه 255
- المناقشه الأُولی فی الوجه الثانی 255
- لا مجال لاستکشاف حجّیه الظنّ شرعاً 257
- توهّم إثبات حجّیه الظنّ شرعاً بقاعده الملازمه والجواب عنه 257
- عدم الإهمال فی النتیجه بناءً علی الحکومه 258
- الاحتمال الثانی ونتیجته 259
- طرق تعمیم النتیجه علی الکشف والکلام فیها 260
- تقریر الشیخ الأعظم للإشکال 262
- اشاره 262
- جواب المصنّف عن الإشکال 263
- دفع ما ذکره الشیخ الأعظم فی تقریر الإشکال 264
- الوجوه المذکوره لدفع الإشکال والمناقشه فیها 265
- اشاره 267
- حجّیه قول اللغوی مع الانسداد 267
- لزوم تقلیل الاحتمالات المتطرّقه إلی الروایه 268
- اشاره 270
- عدم انسداد باب الانقیاد فی الاعتقادات ولو فُرض انسداد باب العلم فیها 270
- لا دلیل علی عموم وجوب المعرفه 271
- وجوب تحصیل العلم فی بعض الاعتقادات 271
- عدم کفایه الظنّ فی ما یجب معرفته 272
- وجود القاصر فی تحصیل العلم بالاعتقادیّات 273
- لا دلاله للعقل ولا للنقل علی وجوب تحصیل الظنّ مع الیأس عن العلم 273
- اشاره 274
- عدم جبر ضعف الدلاله بالظنّ 275
- عدم الترجیح بالظنّ 275
- عدم وهن السند والدلاله بالظنّ 275
- جبر ضعف السند بالظنّ 275
- عدم حصول الجبر والوهن والترجیح بمثل القیاس 276
- المجلد 5 279
- فقه 6 (المکاسب : از «القول فی ماهیه العیب» تا «الکلام فی أحکام القبض») 279
- القول فی ماهیّه العیب 279
- [القول فی الخیار و أقسامه و أحکامه] 279
- [فی أقسام الخیار] 279
- مسأله لا إشکال و لا خلاف فی کون المرض عیباً، 289
- اشاره 315
- المجلد 6 342
- اشاره 342
- اشاره 343
- اشاره 349
- [تتمه القول فی الخیار] 349
- [تتمه القول فی أقسام الخیار] 349
- اشاره 351
- أحدهما:المعنی الحدثی، 353
- الشرط یطلق فی العرف علی معنیین: 353
- و أمّا استعماله فی ألسنه النحاه علی الجمله الواقعه عقیب أدوات الشرط 355
- أحدها:أن یکون داخلاً تحت قدره المکلّف، 357
- الثانی:أن یکون الشرط سائغاً فی نفسه، 361
- الثالث:أن یکون ممّا فیه غرضٌ معتدٌّ به عند العقلاء نوعاً،أو بالنظر إلی خصوص المشروط له، 362
- الرابع:أن لا یکون مخالفاً للکتاب و السنّه، 363
- الشرط الخامس:أن لا یکون منافیاً لمقتضی العقد، 386
- الشرط السادس: أن لا یکون الشرط مجهولاً جهالهً توجب الغرر فی البیع؛ 393
- الشرط السابع:أن لا یکون مستلزماً لمحال، 395
- الشرط الثامن:أن یلتزم به فی متن العقد، 396
- و قد یتوهّم هنا شرطٌ تاسع، 399
- و الکلام فیه یقع فی مسائل: 403
- [الأوّل] 431
- اشاره 451
- [فی أن الخیار موروث و الاستدلال علیه] 451
- الأوّل:ما اختاره بعضٌ 459
- [وجوه فی کیفیه استحقاق الورثه للخیار] 459
- الثانی:استحقاق کلٍّ منهم خیاراً مستقلا فی نصیبه، 459
- اشاره 459
- الثالث:استحقاق مجموع الورثه لمجموع الخیار، 460
- [مناقشات التی تکون فی الوجوه و مختار المؤلف] 461
- فرع: 467
- اشاره 476
- فرع: 483
- اشاره 486
- الأوّل:لو منعا عن التصرّف المتلف فی زمان الخیار،فهل یمنع عن التصرّف المعرِّض لفوات حقّ ذی الخیار من العین، 496
- فرعان: 496
- الثانی:أنّه هل یجوز إجاره العین فی زمان الخیار بدون إذن ذی الخیار؟ 497
- اشاره 537
- [أقسام البیع باعتبار تأخیر و تقدیم أحد العوضین] 539
- اشاره 581
- [القبض لغه] 583
- و النظر فی ماهیّته،و وجوبه،و أحکامه یقع فی مسائل: 583
- أحدها:أنّها التخلیه أیضاً، 583
- اشاره 583
- الرابع:ما فی الغنیه و عن الخلاف و السرائر و اللمعه:أنّه التحویل و النقل 584
- الثالث:ما فی الدروس:من أنّه فی الحیوان:نقله، 584
- الثانی:أنّه فی المنقول:النقل، 584
- الخامس:ما فی المبسوط:من أنّه إن کان مثل الجواهر و الدراهم و الدنانیر و ما یتناول بالید فالقبض فیه هو التناول بالید، 584
- الثامن:أنّه التخلیه مطلقاً بالنسبه إلی انتقال الضمان إلی المشتری، دون النهی عن بیع ما لم یقبض. 585
- [رأی المؤلف فی المسأله] 585
- السابع:ما فی المختلف:من أنّه إن کان منقولاً فالقبض فیه النقل أو الأخذ بالید، 585
- السادس:أنّه الاستقلال و الاستیلاء علیه بالید، 585
- [المناقشات فی الأقوال المذکوره و بیان قول الأقوی] 586
- فروع 595
- الأوّل:قال فی التذکره:لو باع داراً أو سفینهً مشحونهً بأمتعه البائع و مکّنه منها 595
- اشاره 595
- الثانی:قال فی المسالک:لو کان المبیع مکیلاً أو موزوناً 595
- مسأله یجب علی کلٍّ من المتبایعین تسلیم ما استحقّه الآخر بالبیع؛ 603
- مسأله من أحکام القبض انتقال الضمان ممّن نقله إلی القابض، 612
- اشاره 628
- و ینبغی التنبیه علی أُمور: 637
- الأوّل أنّ ظاهر جماعهٍ عدم لحوق الثمن بالمبیع فی هذا الحکم،فیصحّ بیعه قبل قبضه. 637
- الثانی هل البیع کنایهٌ عن مطلق الاستبدال فلا یجوز جعله ثمناً و لا عوضاً فی الصلح و لا اجرهً و لا وفاءً عمّا علیه،أم یختصّ بالبیع؟ 638
- الثالث هل المراد من البیع المنهیّ إیقاع عقد البیع علی ما لم یقبض،أو ما یعمّ تشخیص الکلیّ المبیع به؟ 641
- الرابع ذکر جماعه 649
- اشاره 652
- أحدها: 652
- الثالثه: 655
- اشاره 657
- المیزان فی تفسیر القرآن الکریم المجلد 13 (سوره کهف) 657
- اشاره 658
- اشاره 658
- [سوره الکهف (18): الآیات 1 الی 8] 658
- بحث روائی 664
- اشاره 665
- [سوره الکهف (18): الآیات 9 الی 26] 665
- بحث روائی 701
- [1 الروایات] 713
- «کلام حول قصه أصحاب الکهف فی فصول» 713
- 2 قصه أصحاب الکهف فی القرآن: 715
- 3 القصه عند غیر المسلمین: 717
- 4 أین کهف أصحاب الکهف؟ 718
- اشاره 723
- بیان 723
- «بحث روائی» 728
- [سوره الکهف (18): الآیات 32 الی 46] 729
- اشاره 729
- [سوره الکهف (18): الآیات 47 الی 59] 742
- اشاره 742
- «بحث روائی» 758
- [سوره الکهف (18): الآیات 60 الی 82] 759
- اشاره 759
- بحث تاریخی فی فصلین 773
- 1 قصه موسی و الخضر فی القرآن: 773
- 2 قصه الخضر علیه السلام 775
- اشاره 781
- [سوره الکهف (18): الآیات 83 الی 102] 781
- 1 قصه ذی القرنین فی القرآن: 801
- اشاره 801
- 2 ذکری ذی القرنین و السد و یأجوج و مأجوج: 802
- 3 من هو ذو القرنین؟و أین سده؟ 804
- و أما تسمیته بذی القرنین 816
- و أما بناؤه السد: 817
- و أما یأجوج و مأجوج 818
- [4 معنی صیروره السد دکاء کما أخبر به القرآن] 819
- [سوره الکهف (18): الآیات 103 الی 108] 821
- اشاره 821
- بیان 821
- (بحث روائی) 824
- بیان 826
- اشاره 826
- اشاره 828
- [سوره الکهف (18): آیه 110] 828
- (بحث روائی) 828
- بیان 828
- (بحث روائی) 829
- مشخصات کتاب 832
- اشاره 833
- سوره الکهف (18): آیات 1 تا 8 833
- ترجمه آیات 833
- اشاره 833
- بیان آیات آهنگ و مفاد کلی این سوره مبارکه 834
- توضیح مقصود از اینکه قرآن عوج (کجی) نداشته، قیم است و اشاره به اقوال مختلف مفسرین در ذیل جمله:" لَمْ یَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً ..." 834
- اشاره 834
- قول و اعتقاد به فرزند داشتن خدا چه به نحو حقیقی و چه به نحو مجاز باطل و ممنوع است 839
- هدف از خلق زینت بر روی زمین آزمایش انسان ها و تمیز نیک و بد بر اساس اعتقاد و عمل است 840
- بحث روایتی 842
- اشاره 844
- سوره الکهف (18): آیات 9 تا 26 844
- اشاره 847
- بیان اینکه اصحاب رقیم نام دیگر اصحاب کهف است . 849
- مقصود از" رحمت" و" رشد" در دعای اصحاب کهف:" رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَهً وَ هَیِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً" 851
- معنای جمله:" فَضَرَبْنا عَلَی آذانِهِمْ فِی الْکَهْفِ سِنِینَ عَدَداً" 852
- معنای اینکه فرمود: سپس اصحاب کهف را بیدار کردیم" لِنَعْلَمَ أَیُّ الْحِزْبَیْنِ أَحْصی" 854
- اقرار به توحید پروردگار و نفی ربوبیت ارباب و آلهه در گفتگوی اصحاب کهف با خود 856
- جزئیاتی از داستان اصحاب کهف که از آیات استفاده می شود 858
- وضعیت جغرافیایی غار اصحاب کهف و کیفیت قرار گرفتن اصحاب کهف در آن 860
- بیان غایت و هدف از بعث (بیدار کردن) اصحاب کهف و اشاره به همانند بودن خواب آنان و مرگ اهل دنیا 864
- معنای جمله:" لَبِثْنا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ" 866
- جمله:" رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِما لَبِثْتُمْ" انحصار علم حقیقی به معنای احاطه بر عین موجودات و حوادث، به خدای تعالی را افاده می کند 868
- گفتگوی اصحاب کهف بعد از بیدار شدن در باره رفتن به شهر 869
- نگرانی اصحاب کهف از فاش شدن رازشان و دست یافتن کفار به آنان 870
- با اینکه تقیه و تظاهر به کفر از روی اضطرار جایز است سبب نگرانی و بیم اصحاب کهف چه بوده است؟ 872
- توضیح آیه:" فَقالُوا ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً ..." که گفتگوی و مجادله مردم را در باره اصحاب کهف حکایت می کند 875
- وجه دلالت بیدار شدن اصحاب کهف بعد از خواب چند صد ساله، بر حق بودن معاد و قیامت 877
- مقصود از:" الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ" در آیه:" قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ ..." 879
- حکایت اختلاف مردم در عدد اصحاب کهف و بیان اینکه ایشان هفت نفر بوده اند 880
- توضیح در مورد اینکه باید کار فردا را به مشیت خدا (ان شاء اللَّه) مشروط کرد و بیان اینکه هر عملی از هر عاملی موقوف به اذن و مشیت خدای تعالی است 883
- وجوه دیگری که در باره استثناء در آیه:" وَ لا تَقُولَنَّ لِشَیْ ءٍ إِنِّی فاعِلٌ ذلِکَ غَداً إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ" گفته شده است 886
- بحث روایتی : روایتی در شرح داستان اصحاب کهف 894
- اشاره 894
- موارد و جهات اختلاف در روایات راجع به داستان اصحاب کهف 898
- روایات دیگری پیرامون داستان اصحاب کهف 901
- چند روایت حاکی از اینکه اصحاب کهف مدتی تقیه می کرده اند 902
- روایت مشهوری از ابن عباس در نقل داستان 903
- روایاتی متضمن ذکر اسماء اصحاب کهف 907
- گفتاری در چند فصل پیرامون اصحاب کهف و سر گذشت ایشان 910
- 1- داستان اصحاب کهف در تعدادی از روایات دو سبب عمده وجود اختلاف شدید در مضامین روایات راجع به اصحاب کهف: 910
- 2- داستان اصحاب کهف از نظر قرآن: 912
- 3- داستان از نظر غیر مسلمانان 915
- 4- غار اصحاب کهف کجا است؟ 916
- ترجمه آیات 922
- سوره الکهف (18): آیات 27 تا 31 922
- اشاره 922
- اشاره 923
- بیان آیات مفاد کلی این آیات و ربط آنها با آیات قبل 923
- معنای" صبر" و" وجه" و مراد از" اراده و طلب وجه خدا" و" دعای صبح و شام" در آیه:" وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الَّذِینَ ..." 925
- بیان عدم دلالت جمله:" لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ" بر جبر و اشاره به اینکه جبر مجازاتی ناشی از اختیار، با اختیار منافات ندارد 927
- ای پیامبر! حق را بگو و از ایمان نیاوردن مردم تاسف مخور که ظالمان را آتش و مؤمنان صالح العمل را پاداش است 928
- بحث روایتی 930
- سوره الکهف (18): آیات 32 تا 46 933
- اشاره 933
- بیان آیات مثلی بیانگر حال دنیا طلبان که به مالکیت کاذب خود دل بسته اند 935
- اشاره 935
- فخر فروشی و تکبر مرد توانگر و ثروتمند غافل از مالکیت مطلقه خداوند، در برابر رفیق مؤمن خود 937
- آدمی بالفطره به چیزی که آن را باقی و ماندگار بداند دل می بندد و چشم خود را بر فرض فنای محبوب خود می بندد. 939
- توانگر غافل از خدا، خود را محق و شایسته بر خورداری و تنعم می داند حتی در قیامت! 941
- توضیح جواب رفیق مؤمن آن مرد توانگر مغرور، به او که از دو جهت سخنان غرور آمیز او را رد و ابطال می کند 942
- وجه اینکه مرد فقیر در جمله:" أَ کَفَرْتَ بِالَّذِی خَلَقَکَ" رفیق توانگر خود را کافر خواند 943
- مثلی دیگر برای بیان حقیقت زندگی دنیا و زینت های سریع الزوال آن و اینکه" باقیات صالحات" بهتر است 950
- اشاره 952
- سوره الکهف (18): آیات 47 تا 59 952
- بیان آیات 954
- اشاره 954
- یاد آوری قیام قیامت و عرضه گشتن مشرکین و همه مردم بر پروردگار، همراه با اعمالشان و دیگر هیچ 955
- اشاره به چند نکته و خصوصیت در باره قیامت 956
- از یاد بردن قیامت سبب اصلی اعراض از هدایت و فساد اعمال است 957
- " وضع کتاب" در قیامت، کتابی که هیچ صغیره و کبیره ای را فرو گذار نکرده و مجرمان (چه مشرک و چه غیر مشرک) از آن بیمناکند 959
- دو برهان که در آیه" ما أَشْهَدْتُهُمْ خَلْقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ..." برای نفی ولایت ابلیس و ذریه اش اقامه شده است 962
- وجوه مختلف دیگری که مفسرین در باره معنی و مفاد آیه فوق گفته اند 964
- معنای اینکه فرمود:" در قیامت ما بین مشرکین و شرکاء محل هلاکت قرار داده ایم" 967
- معنای جمله:" وَ رَبُّکَ الْغَفُورُ ذُو الرَّحْمَهِ" و معنایی که در سیاق آیات تهدید افاده می کند 971
- اشاره 974
- سوره الکهف (18): آیات 60 تا 82 974
- آنچه از داستان موسی علیه السلام و همراه او و ملاقات با عالم به تاویل احادیث (خضر علیه السلام) استفاده می شود و آنچه در باره این داستان گفته شده است 976
- بیان آیات 976
- اشاره به اینکه انبیاء علیهم السلام از مطلق آزار و ایذاء شیطان مصون نیستند 980
- ادب و تواضع فراوان موسی علیه السلام در برابر استاد (خضر- علیه السلام) 984
- صبر نیاوردن موسی علیه السلام به سکوت در برابر اعمال خضر علیه السلام 985
- جدا شدن موسی و خضر علیهما السلام و اخبار خضر علیه السلام موسی علیه السلام را به تاویل اعمال خود (سوراخ کردن کشتی، قتل نوجوان و بنای دیوار) 989
- 1- داستان موسی و خضر در قرآن 993
- بحثی تاریخی در دو فصل 993
- 2- شخصیت خضر علیه السلام در روایات 995
- اشاره 998
- چند روایت در مورد اینکه خداوند بعد از مرگ بنده صالح، جانشین او در مال و اولاد او می شود 1002
- اشاره 1004
- سوره الکهف (18): آیات 83 تا 102 1004
- بیان آیات بیان آیات مربوط به شرح حال و بیان داستان ذو القرنین 1006
- اشاره 1006
- ظالمان را عذاب می کنیم و مؤمنان صالح العمل را جزای حسنی است 1009
- ساختن سد به وسیله ذو القرنین 1011
- وجوهی که در بیان مراد آیه شریفه:" أَ فَحَسِبَ الَّذِینَ کَفَرُوا أَنْ یَتَّخِذُوا عِبادِی مِنْ دُونِی أَوْلِیاءَ ..." گفته شده است 1015
- بحث روایتی : اختلافاتی که از جهات متعدد در روایات مربوط به ذو القرنین وجود دارد 1017
- اشاره 1017
- روایاتی در ذیل برخی جملات آیات راجع به ذو القرنین 1026
- 1- داستان ذو القرنین در قرآن 1030
- 2- داستان ذو القرنین و سد و یاجوج و ماجوج از نظر تاریخ 1031
- 3- ذو القرنین کیست و سدش کجا است؟ اقوال مختلف در این باره 1034
- سخن صاحب تفسیر" جواهر" در اثبات اینکه ذو القرنین، کورش، پادشاه هخامنشی ایران، و یاجوج و ماجوج، اقوام مغول بوده اند 1044
- ترجمه آیات 1053
- اشاره 1053
- سوره الکهف (18): آیات 103 تا 108 1053
- بحث روایتی 1057
- بیان آیه 1060
- سوره الکهف (18): آیه 109 1060
- اشاره 1060
- اشاره 1060
- ترجمه آیه 1060
- اشاره به معنای" کلمه خدا" و بیان مقصود از اینکه اگر دریاها مرکب باشد کلمات خدا را با آن نتوان نوشت 1061
- بحث روایتی : (روایتی در ذیل آیه گذشته) 1063
- سوره الکهف (18): آیه 110 1064
- ترجمه آیه 1064
- بیان آیه بیان آخرین آیه سوره، که به سه اصل: توحید، نبوت و معاد اشاره دارد 1064
- اشاره 1064
- بحث روایتی : (روایاتی در باره اخلاص در عمل و پرهیز از ریا کاری) 1066
- اشاره 1068
- المرحله الثامنه : فی العله و المعلول 1068
- نهایه الحکمه (از المرحله الثامنه تا پایان کتاب) 1068
- الفصل الثانی فی انقسامات العله 1070
- الفصل الرابع فی أن الواحد لا یصدر عنه إلا الواحد 1078
- الفصل الخامس فی استحاله الدور و التسلسل فی العلل 1080
- الفصل التاسع فی أن الفاعل التام الفاعلیه أقوی من فعله و أقدم 1090
- الفصل العاشر فی أن البسیط یمتنع أن یکون فاعلا و قابلا 1091
- اشاره 1093
- تنبیه 1097
- الفصل الثانی عشر فی أن الجزاف و القصد الضروری و العاده و ما یناظرها من الأفعال لا تخلو عن غایه 1099
- الفصل الرابع عشر فی العله المادیه و الصوریه 1105
- الفصل الخامس عشر فی العله الجسمانیه 1107
- اشاره 1108
- المرحله التاسعه : فی القوه و الفعل 1108
- الفصل الأول کل حادث زمانی فإنه مسبوق بقوه الوجود 1110
- الفصل الثانی فی استیناف القول فی معنی وجود الشی ء بالقوه و وجوده بالفعل و انقسام الوجود إلیهما 1111
- الفصل الثالث فی زیاده توضیح لحد الحرکه و ما تتوقف علیه 1114
- الفصل الرابع فی انقسام التغیر 1115
- الفصل الخامس فی مبدإ الحرکه و منتهاها 1116
- الفصل السادس فی المسافه 1117
- الفصل السابع فی المقولات التی تقع فیها الحرکه 1118
- الفصل الثامن فی تنقیح القول بوقوع الحرکه فی مقوله الجوهر و الإشاره إلی ما یتفرع علیه من أصول المسائل 1120
- الفصل التاسع فی موضوع الحرکه 1123
- الفصل العاشر فی فاعل الحرکه و هو المحرک 1125
- الفصل الحادی عشر فی الزمان 1127
- الفصل الثانی عشر فی معنی السرعه و البطء 1130
- الفصل الثالث عشر فی السکون 1131
- الفصل الرابع عشر فی انقسامات الحرکه 1132
- اشاره 1132
- خاتمه 1133
- المرحله العاشره : فی السبق و اللحوق و القدم و الحدوث 1136
- اشاره 1136
- الفصل الثانی فی ملاک السبق و اللحوق فی کل واحد من الأقسام 1139
- الفصل الثالث فی المعیه 1142
- الفصل الرابع فی معنی القدم و الحدوث و أقسامهما 1143
- الفصل الخامس فی القدم و الحدوث الزمانیین 1144
- الفصل السادس فی الحدوث و القدم الذاتیین 1145
- الفصل السابع فی الحدوث و القدم بالحق 1146
- الفصل الثامن فی الحدوث و القدم الدهریین 1147
- اشاره 1148
- المرحله الحادیه عشر : فی العقل و العاقل و المعقول 1148
- الفصل الثانی فی اتحاد العالم بالمعلوم و هو المعنون عنه باتحاد العاقل بالمعقول 1153
- اشاره 1156
- فروع 1156
- الفصل الثالث فی انقسام العلم الحصولی إلی کلی و جزئی و ما یتصل به 1156
- الفصل الرابع ینقسم العلم الحصولی إلی کلی و جزئی بمعنی آخر 1159
- اشاره 1159
- الفصل الخامس فی أنواع العقل 1160
- تنبیه 1160
- الفصل السادس فی مراتب العقل 1161
- الفصل السابع فی مفیض هذه الصور العلمیه 1162
- الفصل الثامن ینقسم العلم الحصولی إلی تصور و تصدیق 1163
- اشاره 1165
- الفصل التاسع ینقسم العلم الحصولی إلی بدیهی و نظری 1165
- تنبیه 1166
- الفصل العاشر ینقسم العلم الحصولی إلی حقیقی و اعتباری 1169
- اشاره 1169
- تنبیه 1171
- الفصل الحادی عشر فی العلم الحضوری و أنه لا یختص بعلم الشی ء بنفسه 1172
- الفصل الثانی عشر کل مجرد فإنه عقل و عاقل و معقول 1173
- الفصل الثالث عشر فی أن العلم بذی السبب لا یحصل إلا من طریق العلم بسببه و ما یتصل بذلک السبب 1174
- الفصل الرابع عشر فی أن العلوم لیست بذاتیه للنفس 1176
- المرحله الثانیه عشر : فی ما یتعلق بالواجب الوجود عز اسمه من المباحث 1180
- اشاره 1180
- الفصل الثانی فی بعض آخر مما أقیم علی وجود الواجب تعالی من البراهین 1183
- اشاره 1183
- تنبیه 1184
- الفصل الخامس فی توحید الواجب لذاته و أنه لا شریک له فی وجوب الوجود 1190
- الفصل السادس فی توحید الواجب لذاته فی ربوبیته و أنه لا رب سواه 1192
- الفصل السابع فی أن الواجب بالذات لا مشارک له فی شی ء من المفاهیم من حیث المصداق 1195
- الفصل الثامن فی صفات الواجب بالذات علی وجه کلی و انقسامها 1196
- الفصل التاسع فی الصفات الذاتیه و أنها عین الذات المتعالیه 1197
- الفصل العاشر فی الصفات الفعلیه و أنها زائده علی الذات 1200
- الفصل الحادی عشر فی علمه تعالی 1201
- الفصل الثانی عشر فی العنایه و القضاء و القدر 1205
- الفصل الثالث عشر فی قدرته تعالی 1209
- اشاره 1213
- الفصل الرابع عشر فی أن الواجب تعالی مبدأ لکل ممکن موجود و هو المبحث المعنون عنه بشمول إرادته للأفعال 1213
- تنبیه 1218
- الفصل الخامس عشر فی حیاته تعالی 1219
- الفصل السادس عشر فی الإراده و الکلام 1220
- الفصل السابع عشر فی العنایه الإلهیه بخلقه و أن النظام الکونی فی غایه ما یمکن من الحسن و الإتقان 1221
- الفصل الثامن عشر فی الخیر و الشر و دخول الشر فی القضاء الإلهی 1223
- الفصل التاسع عشر فی ترتیب أفعاله و هو نظام الخلقه 1226
- الفصل العشرون فی العالم العقلی و نظامه و کیفیه حصول الکثره فیه 1228
- الفصل الحادی و العشرون فی عالم المثال 1234
- الفصل الثانی و العشرون فی العالم المادی 1235
- الفصل الثالث و العشرون فی حدوث العالم 1236
- الفصل الرابع و العشرون فی دوام الفیض 1239
- اشاره 1240
- اصول الحدیث و احکامه فی علم الدرایه 1240
- اشاره 1241
- تمهید 1245
- اشاره 1247
- مقدمه : فی بیان أُمور 1247
- الأوّل: أوّل من ألَّف فی علم الدرایه 1249
- الثانی: تعریف علم الدرایه: 1254
- الثالث: فی موضوعه ومسائله وغایته: 1257
- الرابع: فی معرفه بعض الاصطلاحات الرائجه: 1258
- الفصل الأوّل : تقسیم الأخبار 1261
- اشاره 1261
- المبحث الأوّل: فی حدّ التواتر 1263
- اشاره 1263
- المبحث الثانی: فی إمکان وقوعه وحصول العلم به: 1266
- المبحث الثالث: فی کیفیّه العلم الحاصل بالتواتر: 1268
- المبحث الرابع: فی شروط التواتر: 1270
- المبحث الخامس: فی أقل عدد التواتر: 1273
- تقسیم آخر للتواتر: 1275
- التواتر التفصیلی والاجمالی: 1277
- المستفیض والعزیز والغریب 1278
- تقسیم خبر الواحد إلی المحفوف بالقرینه وعدمه: 1279
- الفصل الثانی : فی بیان أُصول الحدیث الأربعه 1281
- اشاره 1281
- اشاره 1283
- الجهه الاُولی: لماذا أحدثوا هذه المصطلحات؟ 1283
- الجهه الثانیه: فی تعریف الأقسام الأربعه حتی یتمیّز کل قسم عن الآخر. 1288
- اشاره 1303
- الفصل الثالث : فیما تشترک فیه الأقسام الأربعه 1303
- 1 _ المسند: 1305
- اشاره 1305
- 3 _ المرفوع : 1306
- 2 _ المتّصل: 1306
- 4 _ المعنعن: 1308
- 5 _ المعلّق: 1309
- 6 _ المف__رد: 1311
- 8 _ المشه_ور : 1312
- 7 _ المُدرَج : 1312
- 10 _ الغریب لفظ_اً: 1315
- 11 _ المتّفق علیه : 1316
- 12 _ المُصحَّف: 1317
- 13 _ العالی سنداً: 1318
- 14_ الشاذّ: 1321
- 15_ المسلسل: 1322
- 16 _ المزید: 1324
- 17_ المختلف: 1325
- 18 _ الناسخ والمنسوخ: 1327
- 22 و23 _ المحکم و المتشابه: 1332
- 26 _ المؤتلف والمختلف: 1333
- 25 _ المش_ترک: 1333
- 27 _ المدبّج وروایه الأقران: 1334
- 28 _ روایه الأکابر عن الأصاغر: 1334
- 31 _ المت_روک: 1335
- 30 _ المط_روح: 1335
- 29 _ السابق واللاحق: 1335
- 34 _ الظاه_ر: 1336
- 33 _ النَ_صّ: 1336
- 36 _ المُجْمَ_ل: 1337
- 37 _ المُبیّن: 1337
- اشاره 1339
- الفصل الرابع : فیما یختصّ من الأوصاف بالضعیف 1339
- 1 _ الموقوف : 1341
- 2 _ المقط_وع: 1342
- 3 _ المنقط_ع: 1343
- 5 _ المُعَلّق: 1345
- 4 _ المعضل: 1345
- 6 _ المُضْمَر: 1346
- 7 _ المُرْسَل: 1347
- 8 _ المُعَلّل : 1353
- 9 _ المُدَلّس: 1354
- 10 _ المُضطرب: 1357
- 11 _ المقلوب: 1358
- 12 _ المهمل: 1358
- 13 _ المجهول: 1359
- 14 _ الموضوع: 1359
- خاتمه المطاف فی تفسیر الصحابه و الموالی: 1364
- اشاره 1369
- الفصل الخامس : من تقبل روایته و من تردّ 1369
- اشاره 1371
- 1 _ الإسلام: 1371
- 2 _ العقل: 1372
- 3 _ البلوغ: 1372
- 4 _ الإیمان: 1372
- 5 _ العداله: 1374
- أدلّه حجّیه خبر الواحد 1375
- اشاره 1380
- ب _ ما دلّ علی وجوب الرجوع إلی الثقات والصادقین: 1383
- ج _ ما یتضمّن عرض کتب الأصحاب علی الإمام وهو یسترحم علی الکاتب ویمضی العمل به: 1384
- اشاره 1391
- الفصل السادس : الألفاظ المستعمله فی التعدیل و الجرح 1391
- المقام الأوّل فی ألفاظ التزکیه والمدح: 1393
- اشاره 1393
- اشاره 1394
- اشاره 1395
- 1 _ «عدل إمامی ضابط»، أو«عدل من أصحابنا الإمامیّه ضابط»: 1395
- 2 _ ثقه: 1395
- یقع الکلام فی دلاله لفظ «ثقه» علی اُمور ثلاثه: 1396
- اشاره 1396
- أمّا الثانی: 1397
- أمّا الأوّل: 1397
- اشاره 1397
- وأمّا الثالث: 1401
- 3 و4 _ وجه ، عی_ن: 1402
- 5 _ وکی_ل: 1403
- 6 _ حجّ_ه: 1404
- اشاره 1405
- 7 _ شیخ الإجازه: 1405
- أمّا الأوّل: 1405
- وأمّا الثانی: 1407
- وأمّا الثالث: 1408
- المقام الثانی: فی ألفاظ الجرح والذم: 1409
- خاتمه المطاف: 1412
- الفصل السابع : فی فرق المسلمین 1429
- اشاره 1429
- اشاره 1431
- اشاره 1436
- الاُصول الخمسه للمعتزله: 1439
- فرق الشیعه: 1442
- اشاره 1447
- ب _ السلیمانیّه أو الجریریّه: 1450
- ج _ البتریّه: 1451
- الفصل الثامن : فی کیفیّه تحمّل الحدیث و طرق نقله 1463
- اشاره 1463
- اشاره 1465
- ثمّ إنّ هذا القسم علی وجوه: 1466
- خاتمه المطاف: 1471
- 2 _ الکتب الحدیثیّه لدی أهل السنّه: 1473
- 3 _ ألقاب المحدّثین: 1474
- اشاره 1481
- الفهارس 1481
- «حرف الألف» 1491
- «حرف الباء» 1492
- «حرف الجیم» 1493
- «حرف التاء» 1493
- «حرف الحاء» 1493
- «حرف الثاء» 1493
- «حرف الخاء» 1494
- «حرف الزای» 1495
- «حرف الراء» 1495
- «حرف السین» 1495
- «حرف الدال» 1495
- «حرف الذال» 1495
- «حرف العین» 1496
- «حرف الظاء» 1496
- «حرف الشین» 1496
- «حرف الصاد» 1496
- «حرف الطاء» 1496
- «حرف الغین» 1498
- «حرف القاف» 1498
- «حرف الفاء» 1498
- «حرف المیم» 1499
- «حرف النون» 1501
- «حرف الهاء» 1502
- «حرف الیاء» 1502
- «الکنی» 1502
- «حرف الواو» 1502
- اشاره 1505
- «حرف الألف» 1505
- «حرف الباء» 1506
- «حرف الحاء» 1507
- «حرف التاء» 1507
- «حرف الخاء» 1507
- «حرف الذال» 1508
- «حرف السین» 1508
- «حرف الزای» 1508
- «حرف الطاء» 1509
- «حرف الصاد» 1509
- «حرف العین» 1510
- «حرف الغین» 1510
- «حرف الفاء» 1510
- «حرف المیم» 1511
- «حرف الکاف» 1511
- «حرف القاف» 1511
- «حرف النون» 1512
بحث روایتی (چند روایت در ذیل آیات گذشته)
در تفسیر عیاشی در ذیل آیه" یا وَیْلَتَنا ما لِهذَا الْکِتابِ ..." از خالد بن نجیح از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: وقتی روز قیامت می شود کتاب آدمی را به او می دهند و می گویند" بخوان" خالد می گوید: عرض کردم آیا آنچه بخواند می شناسد؟
فرمود: همه را به یاد می آورد، هیچ لحظه و نگاه زیر چشمی هیچ کلمه ای و هیچ گامی و هیچ عمل دیگری انجام نداده مگر آنکه با خواندن آن کتاب همه را به یاد می آورد، به طوری که گویا همان لحظه آن را انجام داده است، و به همین جهت می گویند" وای بر ما این چه کتابی است که هیچ کوچک و بزرگی را نگذاشته مگر آنکه آن را برشمرده است" (1).
مؤلف: این روایت به طوری که ملاحظه می کنید آنچه را از کتاب شناخته می شود عین آن چیزی دانسته که در کتاب نوشته شده است، و باید هم همین طور باشد، زیرا اگر عمل آدمی در آنجا حاضر نباشد حجت تمام نگشته امکان انکار هست.
و در تفسیر قمی در ذیل جمله" وَ لا یَظْلِمُ رَبُّکَ أَحَداً" روایت آورده که هر کس هر چه کرده در آن کتاب نوشته می بیند (2).
و در تفسیر برهان از ابن بابویه به سند خود از ابی معمر سعدان از علی علیه السلام روایت می کند که در ذیل جمله" وَ رَأَی الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها" فرموده: مظنه در این جمله به معنای یقین است، یعنی وقتی یقین کردند که به عذاب در آمدنی هستند (3).
و در الدر المنثور است که احمد و ابو یعلی و ابن جریر و ابن حبان و حاکم- وی حدیث را صحیح دانسته- و ابن مردویه از ابی سعید خدری از رسول خدا صلی الله علیه و آله روایت کرده که فرمود: روز قیامت کافر را پنجاه هزار سال سر پا نگه می دارند، به خاطر اینکه او در دنیا عمل نکرد. و کافر جهنم را از فاصله چهل سال راه می بیند، و یقین می کند در وی قرار خواهد گرفت (4).
مؤلف: این حدیث مؤید گفتار قبلی ما است که گفتیم مواقعه در آیه بین طرفین است، چون در این روایت دارد که آتش در وی واقع می شود.
[شماره صفحه واقعی : 463]