اعراب جملات در عربی صفحه 62

حروف مصدری به اعتبار صله آنها بر دو قسم هستند :

الف ) اَن ، ما ، ، لو بر جمله فعلیه که بر ماضی و مضارع داخل میشود ، ولی کی فقط بر فعل مضارع داخل میشود .

ب ) اَنَّ و اَن مخففه از ثقیله داخل جمله اسمیه میشود .

طریقه تأویل به مصدر بردن :

عمل تأویل به مصدر بستگی به این دارد که ما بعد حرف مصدری ، جمله فعلیه باشد یا اسمیه . بنابرین :

الف ) وقتی که جمله فعلیه باشد :

مصدر فعل را گرفته و به فاعل یا نائب فاعل ( خواه اسم ظاهر باشد یا ضمیر ) اضافه میکنیم . البته واضح است که در حالتی که فاعل ضمیر است ، باید آنچه مصدر را به آن اضافه میکنیم ، ضمیر مجروریِ متناسب با فاعل باشد .

أن جاء زیدٌ > مجیءُ زیدٍ

أن تصوموا > صومُکم باید توجه داشت که در موارد تأویل به مصدر ، چناچه کلام منفی باشد ، برای رساندن معنای نفی از واژه عدم استفاده میشود . مثال : عَرَفتُ اَن لا تضرب > عَرَفتُ عدم ضربک

اَن :

صله اَن مصدری ممکن است فعل مضارع ، ماضی و نیز گاهی فعل امر باشد .

( مضارع ) أَنْ تَصْبِرُوا خَیْرٌ لَکُمْ ( صبر کردنتان بهتر است برای شما ) نساء 25 در این آیه شریفه جمله مؤوّل به این صورت است : صَبر کُم خَیْرٌ لَکُمْ

( ماضی ) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلی رَجُلٍ مِنْکُمْ ( آیا تعجّب کرده اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردی از میان شما به شما برسد ) اعراف 69 در این آیه شریفه جمله مؤوّل به این صورت است : مُجیئکم ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ

( امر ) فَأَوْحَیْنا إِلَیْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ بِأَعْیُنِنا ( ما به نوح وحی کردیم که کشتی را در حضور ما ، و مطابق وحی ما بساز ) مومنون 27 در این آیه شریفه جمله مؤوّل به این صورت است : فَأَوْحَیْنا إِلَیْهِ صُنع الفُلک