اعراب جملات در عربی صفحه 69

صفحه 69

فصل چهارم

مقدمه

یادآوری :

بطوریکه در فصلهای قبل ذکر شد :

* در ادبیات زبان عرب اگر بتوان جمله را در قالب یک کلمه مفردی در نظر گرفت ، جمله میتواند نسبت به کلمه ما قبل خود اعراب پذیر باشد . که اگر کلمه یا جمله ما قبل خود محلی از اعراب داشته باشد ، آن جمله نیز اعراب محلی آن کلمه را به خود میگیرد .

* بدین معنی که آن یک جمله و یا شبه جمله ای است و در محلی قرار میگیرد که آن جمله به منزله ، خبر برای یک جمله اسمیه ، فاعل یا نائب فاعل یا مفعول برای یک جمله فعلیه و ...... باشد .

* روش دیگری که بتوان یک جمله را به مفرد تبدیل نمود ، تأویل به مصدر بردن جمله است . که جمله تأویل به مصدر شده را جمله مؤوّل می گویند . به مجموعه حرف مصدری و جمله بعد از آن را مصدر مؤوّل می گویند . یعنی زمانیکه حروف مصدری یا موصول حرفی بر یک جمله اسمیه یا فعلیه وارد میشوند آن جمله را تأویل به مصدر می کنند . یعنی جمله به یک مصدر و مفرد تبدیل میشود .

* در اصل جمله بعد از موصول حرفی همچون موصول اسمی ، جمله صله موصول است و محلی از اعراب ندارد . ولی از نظر معنائی و اعراب میتوان جمله صله موصول حرفی را به شکل دیگر تعبیر کرد . بدین معنی که :

* اگر موصول حرفی همراه با جمله صله ، تأویل به مصدر برده شود ( مصدر مؤول ) . جمله محلی از اعراب خواهد داشت و نسبت به موقعیت جمله در محل نصب ، رفع یا جرّ قرار خواهد گرفت .

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه