خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 112

که با برخی از قریشیان رابطه خویشاوندی نیز داشتند، فضای عمومی را علیه پیمان نامه شکل داد و حتی برخی خواهان شکستن عهد خود بودند.(1)

در این زمان، جبرئیل مسلط شدن موریانه بر عهدنامه را به اطلاع پیامبر صلی الله علیه و آله و آن حضرت به اطلاع ابوطالب رساند. ابوطالب علیه السلام به همراه برادرانش به مسجدالحرام آمد و خطاب به قریشیان گفت: برادرزاده ام که هیچ گاه دروغ نمی گوید، به من خبر داد که خداوند بر پیمان نامه شما موریانه را مسلط فرمود و هر مطلبی را که مربوط به ظلم و جور و قطع رحم بود، خورده و در آن تنها نام خدا باقی مانده است.

اگر برادرزاده ام راست گفته باشد، شما از این همه بداندیشی و بد رفتاری دست بردارید و اگر دروغ گفته باشد، او را به شما می سپارم تا بکشیدش و اگر هم خواستید او را زنده نگه دارید!

گفتند: حرف منصفانه ای زدی! پیمان نامه را آوردند. زمانی که آن را گشودند، همان گونه دیدند که پیامبر صلی الله علیه و آله گفته بود، و خرده های پیمان نامه بر روی دست ها و سر آنان فرو ریخت.

ابوطالب به شعب بازگشت. گروهی از سران قریش از جمله مطعم بن عدی، عدیّ بن قیس، زمعه بن اسود، ابوالبختری بن هاشم، زهیر بن ابی امیه، این رفتار با بنی هاشم را نکوهش کردند و لباس و سلاح جنگی پوشیدند و پیش بنی هاشم و