خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 118

در این هنگام پیامبر صلی الله علیه و آله پس از چهل روز کناره گیری از خدیجه علیها السلام برخاست و شتابان به سرای خدیجه علیها السلام رهسپار شد.

شب ملاقات

خدیجه علیها السلام می گوید: من در این مدت به تنهایی خو گرفته بودم.

هنگامی که شب فرا می رسید، سرم را می پوشاندم، پرده را می آویختم، و پس از نماز و بستن در خانه، چراغ را خاموش می کردم و در بستر می آرمیدم.

در آن شب بین خواب و بیدار بودم که ناگهان دیدم در را می کوبند. گفتم: کوبنده در خانه کیست که جز محمد آن را نمی کوبد. رسول خدا صلی الله علیه و آله با بیانی شیرین و دلنشین فرمود: «ای خدیجه، باز کن من محمد هستم!» با خشنودی و شادی برخاستم و در را گشودم و آن حضرت وارد خانه شد.

بنای حضرت بر این بود که هرگاه وارد خانه می شد، ظرف آب می طلبید و وضو می گرفت و دو رکعت نماز به طور اختصار می خواند و سپس به بستر خواب می رفت. اما آن شب آب نطلبید و آماده نماز نشد و بازوی مرا گرفت و به بستر خود برد.

آن گاه خدیجه علیها السلام سوگند یاد می کند: «به خدایی که آسمان بلند را برافراشت وآب را از زمین جوشاند و جاری ساخت، آن شب هنوز پیامبر از من دور نشده بود که نور فاطمه را در وجود خود یافتم و سنگینی حمل را احساس کردم.»(1)