خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 120

قرار خواهد داد و پس از انقضای وحی، از نسل او پیشوایانی را برخواهد گزید که برگزیدگان خدا در زمین اند.»(1)

در آن سال های سخت و مشقت بار آغاز رسالت که از هر طرف فشارهای اقتصادی و اجتماعی و روانی به خانواده پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله تحمیل می شد و دروغگویان بی پروا و بت پرستان بی ایمان رسول خدا صلی الله علیه و آله را تکذیب می کردند، حضرت خدیجه علیها السلام نگران آینده و تنهایی پیامبر صلی الله علیه و آله و مصیبت ها و چگونگی مقابله با انواع تهاجمات قریش، دلتنگ و مضطرب نشسته بود که صدای دلنوازی او را آرامش بخشید. آن صدا صدای فاطمه علیها السلام از شکم مادر بود که به مادر دلداری داد و گفت:

یا أمُّاه، لا تَحْزَنی وَ لا تَرهَبی، فَإنَّ اللّهَ مَعَ أَبی؛(2) مادر جان، اندوهگین و مضطرب نباش؛ زیرا خداوند یار و یاور پدرم می باشد.

هنگامه ولادت

حضرت خدیجه علیها السلام به همین ترتیب ایام بارداری را سپری کرد تا آ ن که ولادت فاطمه زهرا علیها السلام نزدیک شد. از این رو برای زنان قریش پیام فرستاد که بیایید و مرا در وضع حمل یاری کنید؛ چنان که بانوان یکدیگر

را در چنین هنگامی به کمک می ِخوانند.

ولی زنان قریش برایش پیام دادند که تو حرف ما را نشنیدی و سخن ما را