خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 144

پیامبر صلی الله علیه و آله خود وارد قبر شد و برای او دعا کرد و او را به خاک سپارد. علامه مجلسی در «بحارالانوار» می نویسد: در آن زمان هنوز نماز برای میت واجب نشده بود. از این رو نماز میت بر حضرت خدیجه علیها السلام خوانده نشد.»(1)

اندوه پیامبر صلی الله علیه و آله در فراق خدیجه علیها السلام

به راستی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پس از آن که از قبرستان به سوی خانه بازگشت و زهرای خردسالش را دید چه حالتی داشت؟! چگونه می توانست جای

خالی حضرت خدیجه علیها السلام را پس از بیست و پنج سال ایثار و مقاومت و عشق و محبت بنگرد؟!

عظمت این مصیبت را کسی جز خدای تعالی نمی داند. شاید بتوان گفت که در زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله هیچ مصیبت و حادثه تلخی برا ی آن حضرت مانند رحلت جانسوز حضرت خدیجه علیها السلام نبود که به حق جگرسوز و کمرشکن بود. چرا که وجود حضرت خدیجه علیها السلام عامل مهمی در ساختار زندگی درخشان رسول خدا صلی الله علیه و آله و حیات و پیشرفت اسلام در سال های آغازین بعثت بود.

اگر وجود حضرت خدیجه علیها السلام در کنار پیامبر صلی الله علیه و آله دارای این تأثیر عظیم نبود، فقدان او موجب آن همه تأثر و اندوه وصف ناپذیر پیامبر صلی الله علیه و آله نمی گردید و مرگ او باعث بی تابی پیامبر صلی الله علیه و آله نمی شد و سال مرگش را «سال حزن» اعلام نمی نمود!