خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 147

فاطمه علیها السلام پس از ارتحال مادر

امام صادق علیه السلام فرمود: روزی که حضرت خدیجه از دنیا رفت، حضرت زهرا علیها السلام خودش را به پیامبر می چسباند و پیرامون او می چرخید و می گفت: «یا أبَتاهُ أَیْنَ أُمِّی؛ پدر جان، مادرم

کجاست؟» ناگهان جبرئیل فرود آمد و گفت:

رَبُّکَ یَأْمُرُکَ أَنْ تُقْرِئَ فَاطِمَهَ السَّلَامَ، وَ تَقُولَ لَهَا إِنَّ أُمَّکِ فِی بَیْتٍ مِنْ قَصَبٍ، کِعَابُهُ مِنْ ذَهَبٍ، وَ عُمُدُهُ یَاقُوتٌ أَحْمَرُ، بَیْنَ آسِیَهَ وَ مَرْیَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ؛ پروردگارت تو را فرمان می دهد که به فاطمه سلام برسانی و بگویی که مادرت (در بهشت) در خانه ای است که دیوارهایش از طلا و ستون هایش از یاقوت سرخ می باشد، و در کنار آسیه (همسر فرعون) و مریم، دختر عمران قرار دارد.

وقتی حضرت فاطمه علیها السلام این بشارت را شنید، گفت:

إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ، وَ مِنْهُ السَّلَامُ، وَ إِلَیْهِ السَّلَامُ؛(1) خدا سلام و سلامتی است، و سلام و سلامتی از او و به سوی اوست.

جای خالی خدیجه علیها السلام

قریشیان پس از درگذشت ابوطالب علیه السلام و خدیجه علیها السلام گستاخ تر شدند و بر آزار و اذیت پیامبر صلی الله علیه و آله افزودند. برخی از ایشان بر چهره مبارک آن حضرت