خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 25

ستم به زیردستان و پایمال ساختن حقوق انسان های فقیر و ضعیف رواج داشت، حضرت خدیجه علیها السلام همواره به مستمندان و یتیمان رسیدگی می کرد و مهر و محبت ویژه ای به قشر ضعیف و آسیب دیده داشت.

خانه حضرت خدیجه علیها السلام پناهگاه امن یتیمان و درماندگان و آوارگان بود. هر یتیمی که در حیات خود نقطه اتکایی نمی یافت، هر پدری که نمی توانست برای فرزندان خود لقمه نانی تهیه کند، هر زنی که پس از کشته شدن شوهرش بی پناه می ماند، و هر رنج کشیده و صدمه دیده و بی پناهی، راه خانه خدیجه علیها السلام را پیش می گرفت و به ثروت و مهربانی او پناه می برد و با برخورد پر از لطف و عنایت

او بر جراحات قلب خود را مرهم می گذارد. بدین جهت او را «مادر یتیمان» نام نهاده بودند.

خانه او دو علامت داشت: یکی قبه سبزی که بر بام بود، دیگری آمد و شد و ازدحامی که در طریق خانه او بود. فقرا و ستمدیدگان را در هر موقع از شب و روز می پذیرفت، با آنان مهربانی می کرد، به درد دل آن ها گوش می داد، دست نوازش بر سر و صورت بچه های آن ها می کشید، و اشک های چشم مادران را پاک می کرد. آن وقت خدمتکارش، «میسره» را می خواند. او نیز کیسه های پول را می آورد و میانشان تقسیم می کرد.(1)

9. زیباترین رخسار

بر خلاف گزارش های منابع وابسته، حضرت خدیجه در زیبایی بی نظیر و