خدیجه علیها السلام بانوی بزرگ اسلام صفحه 9

جلوه هایی از زندگی جاهلی

اشاره

ام المؤمنین خدیجه علیها السلام دوره ای از زندگی خویش را در جامعه سراسر گناه جاهلی سپری کرد. او با تکیه بر تیزهوشی دریافت که جامعه جاهلی در گمراهی به سر می برد و از آداب و اخلاق نیکو بی بهره است و در آن نشانی از تمدن به چشم نمی خورد و روح بیداد و نادانی و ستم بر آن حاکم است.

برای پی بردن به شخصیت با عظمت حضرت خدیجه علیها السلام در دوران جاهلیت، به بررسی شماری از ویژگی های زشت و انحطاط فکری و فرهنگی جامعه در آن دوران می پردازیم.

1. بت پرستی

جامعه جاهلی بر این باور بود که بت های دست ساخته بشر، خالق و آفریدگار هستی اند، و یا مایه تقرب انسان به خدا می شوند و برای انجام کارهای او واسطه قرار می گیرند. این باور یکی از زشت ترین گونه های انحطاط و جامعه جاهلی به شمار می آمد.

مکه در آن دوران بسان دژی برای بت ها بود. بر دیوار کعبه 260 بت آویزان شده بود که به خانواده های ساکن در مکه تعلق داشت. این خانوارها

برای دفع رخدادهای ناگوار که دامنگیرشان می شد، با خواری و خضوع به بت ها متوسل می شدند، همان گونه که برای تقرب به آنان قربانی می کردند.