شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 121

فرمود: «لقد رأیت القس فی الجنه علیه یثاب خضرلانه آمن بی و صدقنی» و مقصود آن حضرت از قس ورقه بود. چه قسیس و قس عالم نصارا را گویند و او از علمای نصاری بود و در ایمان به رسول خدا صلی الله علیه و آله از همۀ مردم مکه سبقت گرفت.

سلام آوردن جبرئیل از جانب حق تعالی برای خدیجه علیها السلام

از این پیش یاد کردیم که جبرئیل به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: هر گاه از سدره المنتهی می آیم به سوی شما خطاب می رسد که سلام ما را به خدیجه برسان.

و چون رسول خدا صلی الله علیه و آله دعوت خود را آشکار نمود، بعد از آن که سه سال مردم را در پنهانی دعوت می نمود، کفار قریش در خصمی او یک دل و یک جهت شدند و ابوطالب علیه السلام و حمزه و امیرالمؤمنین علیه السلام و خدیجه علیها السلام در نصرت پیغمبر صلی الله علیه و آله از پای ننشستند.

یک روز در ایام حج چنان افتاد که آن حضرت به کوه صفا رفت و به آواز بلند ندا کرد: ایها الناس! من رسول پروردگارم. مردم از اطراف بر او نظر می کردند و تعجب می نمودند. پس آن حضرت از کوه صفا سرازیر شد و به کوه مروه برآمد و سه نوبت بدین گونه ندا در داد و سفهای قریش در خشم شدند و هر کس سنگی برداشت و بدوید و ابوجهل سنگی بر آن حضرت پرانید؛ چنان که بر پیشانی مبارکش آمده بشکست و خون بدوید. رسول خدا صلی الله علیه و آله از آن جا به کوه ابوقیس برفت و در موضعی که امروز او را متکی گویند تکیه کرد و مشرکین در فحص حال آن حضرت بودند. اما از آن سوی کسی به نزد امیرالمؤمنین علیه السلام آمد و گفت محمّد صلی الله علیه و آله کشته شد.

حضرت امیر بگریست و به نزد خدیجه علیها السلام آمد و فرمود که می گویند مشرکان پیغمبر صلی الله علیه و آله را سنگ باران کردند. خدیجه علیها السلام صدا بگریه بلند کرد. پس آب و طعامی برداشتند و به طلب رسول خدا صلی الله علیه و آله بیرون شتافتند و علی علیه السلام در شعاب جبال شد و همی فریاد کرد که: یا رسول اللّه! در کجا گرسنه ماندی و مرا با خود نبردی؟ و خدیجه علیها السلام به طرف وادی همی رفت و بانک برداشت که: پیغمبر