شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 222

مقدّمات رفتن [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله به «بُصرا» در سوریه را فراهم کرد تا مباشر مال التّجاره او باشد. او این مأموریّت را به نحو رضایت بخشی انجام داد و پس از بازگشتش، خدیجه علیها السلام به وی پیشنهاد ازدواج داد. حکایاتی مبنی بر این که او تحت تأثیر معجزات [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله قرار گرفت و نیز این حکایت را که خدیجه علیها السلام به پدر خود مشروب خورانید و در حالت مستی موافقت او را با این ازدواج کسب کرد، می توان نادیده گرفت.

معمولاً چنین گفته شده که عقد ازدواج را عمویش عمر بن اسد از طرف او، و حمزه از طرف برادرزاده اش [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله اجرا کردند. ظاهراً این زوج مدّتی از زندگی خود را در مکّه در اتاقی در خانۀ حکیم بن حزام بن خویلد، برادرزادۀ خدیجه علیها السلام، گذراندند؛(1) ولی در خلال دورۀ تحریم [در شعب ابی طالب]، حکیم برای عمّه اش که در آن زمان در میان بنی هاشم بود، غذا می برد، و از طریق حکیم بود که زید بن حاریه _ که او را به عنوان برده از سوریه آورده یا از [بازار] «عکاظ» خریده بودند _ به خدیجه علیها السلام رسید.

گفته شده که به هنگام ازدواج، [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله 25، یا 2 علیها السلام، یا 21 سال و خدیجه علیها السلام 40 یا 28 سال داشتند و دست کم، صاحب پنج فرزند شدند: چهار دختر (زینب، امّ کلثوم، [حضرت] فاطمه علیها السلام و رقیّه) و یک یا شاید دو پسر (قاسم و عبد اللّه؛ امّا شاید این دو، نام یک نفر باشد و عموماً همه توافق دارند که «طاهر» و «طیّب» القاب عبد اللّه هستند).

ازدواج با [حضرت] خدیجه علیها السلام _ همان گونه که به صراحت بیان شده _ عمدتاً به خاطر این که وی با پرورش اعتماد به نفس [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله و میدان دادن به رسالتش از او حمایت می کرد و به او دل گرمی می داد، نقطۀ عطفی در کار [تبلیغ] پیامبر صلی الله علیه و آله بود. پس از آن که [حضرت] محمّد صلی الله علیه و آله رویداد بی نظیر دعوت