شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 228

فقالت: اللّه السلام و علی جبرئیل السلام و علیک السلام و رحمه اللّه و برکاته.»(1)

5. خانۀ حضرت خدیجه علیها السلام از اماکن مقدّس شهر مکّه، محلّ عروج پیامبر صلی الله علیه و آله به معراج و مهبط جبرئیل امین و ملائک مقرّب خدا و استراحتگاه خاتم الانبیاء و پرورشگاه دو شخصیّت بی نظیر تاریخ اسلام، امیرالمؤمنین علی علیه السلام و فاطمه زهرا علیها السلام بود. علی بن ابی طالب علیه السلام از دوران کودکی، در خانۀ رسول خدا صلی الله علیه و آله و در پرتو توجّهات مادرانۀ حضرت خدیجه علیها السلام پرورش یافت و بی شک، محیط خانۀ رسول خدا صلی الله علیه و آله در تکوین شخصیّت الهی این ابرمرد تاریخ تأثیرگذار بوده است؛ چنان که خود آن حضرت از این دوران به نیکی یاد می کند.(2) ثمرۀ زندگانی رسول خدا صلی الله علیه و آله و خدیجۀ کبری علیها السلام چند دختر و پسر بود که از میان آن ها، تنها فاطمۀ زهرا علیها السلام زنده ماند و نام پدر و مادر خود را برای همیشه زنده نگاه داشت.

6. رسول خدا صلی الله علیه و آله سال وفات حضرت خدیجه علیها السلام و ابوطالب علیه السلام را «عام الحزن» اعلام کردند.(3) پیامبر صلی الله علیه و آله مصیبت فقدان این دو شخصیّت مهم تاریخ اسلام را متوجّه جهان اسلام دانستند و آن را فراتر از مصیبتی خانوادگی معرّفی نمودند.(4)

پیامبر صلی الله علیه و آله هیچ گاه نام و یاد حضرت خدیجه علیها السلام را از نظر دور نداشتند، تا آن جا که عایشه گفته است: رسول خدا هیچ گاه از منزل خارج نشد، مگر آن که از حضرت خدیجه یاد کرد و او را به نیکی ستود. جملاتی که رسول خدا در مدح حضرت خدیجه بیان می کردند، چنین بود: او محبوبۀ من بود. محبّت خدیجه رزق من بود. او

1- . طبرانی، سلیمان بن احمد لخمی، معجم الکبیر، ج 23، ص 15؛ ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج 70، ص 118؛ اربلی، ابوالحسن علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفه الائمه، ج 2، ص 134.
2- . نهج البلاغه، خطبۀ 192.
3- . فسمّی رسول اللّه ذلک العام عام الحزن. (زمخشری، محمود بن عمر، ربیع الابرار و نصوص الاخبار، ج 1، ص 77)
4- . اجتمعت علی هذه الامه فی هذه الایام مصیبتان لا ادری بایّهما انا اشدّ جزعاً. (ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج 1، ص 355)