شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 261

آخرین لبخند خدیجه علیها السلام نمایان تر شد و روی لب هایش ناپدید گشت. پلک های چشمش به آهستگی روی هم نشست و دیگر باز نشد... . قطرات اشک محمّد صلی الله علیه و آله پی در پی از دیدگانش جاری بود.

در این دم، صدای گره خورده و توانای محمّد صلی الله علیه و آله به این کلمات بلند شد: «انا للّه وإنا الیه راجعون؛ ما از آنِ خدا هستیم و به سوی او بازمی گردیم.»

خدیجه علیها السلام از آنِ خدا بود و وقتی که در سن 65 سالگی از دنیا رفت. همۀ دارایی هنگفت خود را در راه خدا و دین و خدا به مصرف رسانده بود. نوشتند که در آن روز دیگر دیناری از مال دنیا نداشت.

فقط روح و قلب 45 سالۀ محمّد صلی الله علیه و آله را داشت که تا آخر عمر هر وقت محمّد صلی الله علیه و آله به یاد او می افتاد بی اختیار اشکش جاری می شد.(1)

این سال را خود محمّد صلی الله علیه و آله و پیروان او «سال اندوه» نامیدند.(2)

کتابنامه

1. امیره قدریه، حسین، شهیرات النساء فی العالم الاسلامی، تهران: کتابخانۀ بنیاد دایره المعارف اسلامی، [بی جا]، [بی تا].

2. حسینی دشتکی شیرازی، خواجه میر جمال الدین، روضه الاحباب فی سیره النبی والآل.

3. حلبی، علی بن برهان (م 1044 ق)، السیره الحلبیه، بیروت: دارالمعرفه، 1400 ق.

4. ره_نما، زین العابدین، پیامبر، دورۀ سه جلدی، تهران: کتاب های جیبی، 1345ش.

5. مجلسی، محمّدباقر (م 1110 ق)، بحار الأنوار، تحقیق: محمّدباقر بهبودی، بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1403 ق.