کتابخانه بالقرآن

شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 269

صفحه 269

سال هفتم هجری در سفر عمره القضاء به وسیلۀ عبّاس بن عبدالْمُطَّلِب عقد و عروسی وی با رسول خدا صلی الله علیه و آله در سَرِف به انجام رسید. مَیْمونه در سال 51 یا 6 علیها السلام یا 66 هجری در همان سرف وفات یافت.(1)

از این یازده زن، دو نفر (خدیجه علیها السلام و زینب دختر خُزَیمه) در حیات رسول خدا صلی الله علیه و آله، و نُه نفر دیگر پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله وفات یافته اند. شش نفر از اینان (خدیجه علیها السلام، سَوْدَه، عایشه، حَفْصَه، اُمّ حبیبه و اُمّ سَلمه) از قریش بودند و پنج نفر دیگر از غیر قریش.

فرزندان رسول خدا صلی الله علیه و آله

رسول خدا سه پسر و چهار دختر داشت که عبارت اند از:

1 . قاسم: او نخستین فرزند رسول خدا است و پیش از بعثت در مکّه تولد یافت، و رسول خدا صلی الله علیه و آله به نام وی ابوالقاسم کنیه گرفت. نیز نخستین فرزندی است که از رسول خدا صلی الله علیه و آله در مکّه وفات یافت و در آن موقع دو ساله بود.

2 . زینب: دختر بزرگ رسول خدا صلی الله علیه و آله که بعد از قاسم در سی سالگی رسول خدا صلی الله علیه و آله تولد یافت و پیش از اسلام به ازدواج پسر خالۀ خود ابوالعاص بن رَبیع درآمد و پس از جنگ بدر به مدینه هجرت کرد و در سال هشتم هجرت در مدینه وفات یافت.

علیها السلام . رقیّه: وی پیش از اسلام و بعد از زینب، در مکّه تولد یافت و پیش از اسلام به عقد عُتْبَه بن ابی لهب درآمد و پس از نزول سورۀ «تَبَّتْ یَدَآ أَبِی لَهَبٍ» و پیش از عروسی، به دستور

1- . مادر مَیْمونه، دختر عَوْف بن زُهَیر جُرَشی است که از دو شوهر خود، حارث بن حزن و عُمَیْس خَثعَمی، هشت دختر داشت و از همۀ مردم خوش دامادتر افتاد؛ چه رسول خدا9 مَیْمونه را گرفت و عبّاس بن عبدالْمُطَّلِب، لُبابه کبرا، مادر فَضْل و عبداللّه و عُبَیداللّه و مَعْبَد و قثم و عبدالرحمان و اُمّ حبیب را، و جعفر بن ابی طالب، اسماء مادر عبداللّه و عون و محمّد را، و ابوبَکْر، پس از جعفر، اسماء مادر محمّد را، و علی7 پس از ابوبَکْر، اسماء مادر یحیی و عون را، و وَلید بن مُغَیره مَخْزومی لُبابه صغرا مادر خالد بن وَلید را، و حمزه بن عبدالمطلب، سلمی مادر امامه را. مَیْمونه و دو لُبابه از حارث بن حزن و اسماء و سلمی از عُمَیْس خَثعَمی بودند. (ر. ک: مسعودی، علی بن حسین، التنبیه والاشراف، ص 228 _ 229)