شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 317

کار مردم را بر او آسان می شمرد، رَضِیَ اللّهُ عَنْها.»(1)

علیها السلام. خدیجه علیها السلام به پسر عمویش، ورقه بن نوفل، گفت: اعلام کن که من مال و غلامانی که داشتم همه را به محمّد بخشیدم تا آن را هر طور که می خواهد مصرف کند. پس ورقه میان زمزم و مُقام ایستاد و با صدای بلند خود ندا در داد: «ای گروه عرب! خدیجه شما را شاهد قرار می دهد بر این که او نفس و مال و غلامان و هر چه را که دارد به محمّد بخشیده است؛ زیرا که او را بزرگ می دارد و برای مقام او عظمت قائل است و او را دوست دارد.»

خدیجه به ابوطالب گوسفندان و دینارها و جامه ها و عطریّات فراوانی فرستاد، تا ابوطالب ولیمه ای برپا کند و ابوطالب برای اهالی مکّه میهمانی عظیمی به مدّت سه روز برپا داشت که در آن مردم شهر و بادیه حاضر شدند.(2)

4. زُهری گفته است: «به ما رسیده است که خدیجه بر رسول خدا چهل هزار، چهل هزار انفاق کرد.»(3)

خدیجه علیها السلام در احادیث رسول گرامی صلی الله علیه و آله

کسی که کتب حدیث و اخبار را ورق بزند، بخش عظیمی از این احادیث را در باب مناقب برخی از صحابه _ رضوان اللّه علیهم _ می بیند. حتّی این مؤلّفان در کتاب های خود بابی مستقل را برای این مناقب باز کرده اند و این احادیث از لحاظ کیفیّت و کمیّت بر حسب اختلاف صحابه با یکدیگر تفاوت دارند و برخی از آنها از برخی دیگر مطابق برتری صحابه بر یکدیگر افضل اند. و این احادیث اگر بر چیزی دلالت کند، نشانگر آن است که رسول گرامی صلی الله علیه و آله گذشتگان را گرامی می داشت و کوشش ها و مجاهدت های آنها را گرانبها می دانست و برای هر یک از آنها ارزش خاصّی قائل بود.

1- . ابن اثیر جزری، علی بن محمّد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج 5، ص 437.
2- . مقرّم، سید عبدالرزاق، وفاه الزهراء3، ص 7.
3- . سبط ابن جوزی، شمس الدین یوسف بن قزاوغلی ، تذکره الخواصّ، ص 314.