شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 319

و از برخی روایت شده است: «یا محمّد إقْرَأ علی خَدیجَهَ مِنْ رَبِّها السَّلام؛(1) ای محمّد بر خدیجه از پروردگارش سلام برخوان.»

علیها السلام. «إنَّ جبریلَ قالَ: یا محمّد اِقْرأ علی خدیجَهَ مِنْ رَبِّها السَّلامَ فَقالَ النَّبیُّ صلی الله علیه و آله: یا خدیجَهُ هذا جبرئیلُ یُقْرِئُکِ السَّلامَ مِنْ رَبِّکِ. فقالَتْ خدیجَهُ: اللّهُ هو السَّلامُ و مِنهُ السَّلامُ وَ علی جِبرئیلَ السَّلامُ؛(2) جبرئیل گفته است: ای محمّد بر خدیجه از جانب پروردگارش سلام برخوان. پس پیغمبر صلی الله علیه و آله گفت: ای خدیجه این جبرئیل است که از پروردگارت بر تو سلام می گوید، پس خدیجه گفت: خداوند خود سلام است و سلام از او است و بر جبرئیل سلام باد.»

4. «قال صلی الله علیه و آله خَیْرُ نِسائِها مَرْیَمُ ابْنَهُ عِمرانَ وَ خَیْرُ نِسائِها خَدیجهُ؛(3) بهترین زنان (بهشت) مریم دختر عمران و بهترین زنان (بهشت) خدیجه است.»

5. عایشه گفته است: «بر احدی از زنان پیغمبر رشک نبردم، آن چنان که بر خدیجه حسد ورزیدم، با آن که او را ندیده بودم. ولیکن پیغمبر او را بسیار یاد می کرد و چه بسا گوسفند را سر می برید و اعضای آن را قطعه قطعه می نمود و آن گاه آنها را به دوستان خدیجه می فرستاد، پس چه بسا من می گفتم: آیا گویی در جهان زنی جز خدیجه وجود ندارد. پیغمبر می گفت: إنّها کانت و کانت و کانَ لِیَ مِنْها الولَدَ؛ خدیجه چنین و چنان بود و برای من از او فرزند نصیب شده است.»(4)

6. عایشه گفته است: «رسول خدا از خانه بیرون نمی آمد، مگر این که خدیجه را یاد می کرد و او را به نیکی ستایش می نمود. پس روزی از روزها او را یاد کرد، مرا رشک و حسد فرا گرفت. پس گفتم: آیا جز پیرزنی بوده است؟ خداوند تو را بهتر از او عوض داده است. پیغمبر خشمگین شد و گفت: لا و اللّهِ ما أَبْدَلَنی اللّهُ خیراً مِنها آمَنَتْ بی اذ کَفَرَ النّاسُ، وَ

1- . ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 85.
2- . ابن عبدالبر، یوسف بن عبداللّه ، الاستیعاب، ج 2، ص 719.
3- . بخاری، محمّد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج 4، ص 164.
4- . همان، ج 5، ص 39.