شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 348

5. منات.

6. لات.

قرآن کریم به این بت های سه گانه اشاره کرده، می فرماید: (أَ فَرَأَیتُمُ اللّاتَ وَ الْعُزَّی. وَ مَناه الثَّالِثَه الْأُخْری).(1)

آن گونه که از ابن عباس در تفسیر آیۀ: (وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَیتِ إِلّا مُکاءً وَ تَصْدِیه)(2) روایت شده است، قریشی یان برهنه و لخت و سوت کشان و کف زنان، گرد کعبه طواف می کردند.(3) این رفتار قریشی یان نشان می دهد که آنان چه اندازه در نادانی به سر می بردند.

بزرگ مردانی که بت ها را نپذیرفتند

شایان ذکر است که شماری از بزرگ مردان بی همتا و اندیشمندان عرب، پرستش بت ها را نپذیرفتند، از جمله:

1. امرؤ القیس

امرؤالقیس، شاعر پرآوازۀ جاهلی، یکی از کسانی است که از پرستش بت ها بیزار بود و این رفتار را به باد تمسخر می گرفت. آن گونه که راویان می گویند، او برای خون خواهی پدرش بیرون آمد و راه خود را به سوی بتی که آن را «ذوالخلصه» می گفتند و عرب ها بزرگش می داشتند، کج کرد و به تیرهای بی سر و پَر قرعه زد، لیک تیری بیرون آمد که او را از جنگ برای خون خواهی پدرش نهی می کرد. امرؤالقیس سه بار قرعه انداخت و هر سه بار با همان قرعه روبه رو شد. او نیز تیرها را جمع کرد و شکست و به صورت بت کوبید و دشنامش داد و گفت: اگر پدر تو کشته شده بود مرا منع نمی کردی!

سپس در پی خون خواهی پدرش رفت و چنین سرود:

1- . نجم: 19_20.
2- . انفال: 35.
3- . طبرسی، ف_ضل ب_ن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن ، ج 3، ص 40.