شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 353

به خانه هایمان پنهان شدیم، زیرا می هراسیدیم که کسی از مردم ما را ببیند.»(1)

هنگامی که پروردگار، پیروزی آشکار را نصیب بنده و فرستاده اش نمود و آن حضرت، مکه را فتح کرد، سیصد و شصت بت بر کعبۀ مقدس آویخته شده بود که قریشی یان آنها را به خدایی گرفته بودند و به جای خداوند متعال می پرستیدند؛ نائله، اساف، منات، ذوالخلصه، ذوالکنی، ذوالشرف، اقیصر، نهم و سمیر از آن جمله بودند.(2)

هبل،

خدای ابوسفیان، که از جنس مس بود و با میخ های آهنین به زمین کوبیده شده بود، سرور دیگر بت ها به شمار می آمد. حضرت علی علیه السلام هنگامی که از شانه های رسول خدا صلی الله علیه و آله بالا رفت، دست به کار کندن هبل شد و توانست آن را از جای برکَند و بر زمین افکند، در حالی که رسول خدا صلی الله علیه و آله این آیه را می خواند: (جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً.)(3) امام سپس بقیه بت ها را بر زمین افکند و بدین روی بیت الحرام را از آن پلیدی ها پاک کرد.

بت هایی که قریشی یان به خدایی گرفته بودند و آنها را به جای پروردگار متعال می پرستیدند، نشانگر میزان انحطاط فکری، جهالت عمیق و حماقت آنان است. ام المؤمنین خدیجه علیها السلام که خداوند تعالی ایمان را به او ارزانی داشته، سوی حق هدایتش نموده بود، گمراهی و جهالت قریشی یان را در پرستش بت ها می دید، به همین سبب از بت ها روی گردان و به خدای تعالی ایمان آورد و به آیین ابراهیم و شریعت او گردن نهاد و ایمان آورد.

زنده به گور کردن دختران

زنده به گور ساختن دختران، پدیدۀ دیگری است که نشان می دهد جامعۀ جاهلی تا چه اندازه ددمنش و درنده بوده است. هنگامی که زایمان زنی فرامی رسید، در کنار او حفره ای می کندند و زنی نیز در کنار او می نشست؛ اگر زن دختر می زایید، نوزادش را در آن حفره می انداختند و

1- . ابن جوزی، ابوالفرج عبدالرحمن بن علی، صفه الصفوه، ج 1، ص 163؛ ابن حنبل، احمد بن محمّد شیبانی، مسند احمد بن حنبل، ج1، ص 84.
2- . حاکم نیشابوری ، ابو عبداللّه، المستدرک علی الص_حیحین، ج 2، ص 226.
3- . حق آمد و باطل نابود شد. آری، باطل همواره نابودشدنی است. (اسراء: 81)