شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 372

علیها السلام فرمود: «خداوند با خشم تو به خشم می آید و با خشنودی تو خشنود می شود.»(1)

هیچ یک از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله، از چنین جایگاه ارجمندی که پارۀ تن پیامبر صلی الله علیه و آله دارد، برخوردار نبوده اند.

2. مسور بن مخرمه روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فاطمه علیها السلام را فرمود: «فاطمه پارۀ تن من است، هر که او را خشمگین سازد، مرا خشمگین ساخته است.»(2)

علیها السلام. عبد اللّه بن زبیر روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فاطمه علیها السلام را فرمود: «همانا فاطمه پارۀ تن من است، هر که او را آزار دهد، مرا نیز آزار می دهد و هر که او را رنج دهد مرا نیز رنج می دهد.»(3)

4. مسور بن مخرمه روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله به سرور زنان، فاطمه علیها السلام فرمود: «فاطمه پارۀ تن من است، هر که او را نگران کند، مرا نگران می کند و هر که او را آزار رساند مرا آزار می رساند.»(4)

این احادیث از معنای واحدی حکایت دارند و آن این که پارۀ تن رسول خدا صلی الله علیه و آله چونان پدر خویش است و خشنودی و خشم پدرش با خشنودی و خشم او قرین است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله در فضیلت فاطمۀ زهرا علیها السلام پارۀ تن خوش، که او را بر دیگر زنان عالم برتری داده است، احادیث بسیاری دارد که شماری از آنها را که از جایگاه

1- . حاکم نیشابوری ، ابو عبداللّه، المستدرک علی الص_حیحین، ج 3، ص 153؛ ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسدالغابه فی معرفه الصحابه، ج 5، ص 522؛ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الأصابه فی تمییز الصحابه، ج 8، ص 159؛ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج 12، ص 441؛ متقی هندی، علی بن حسام الدین، کنز العمّال، ج 6، ص 219؛ حسینی فیروزآبادی، مرتضی، فضائل الخمسه من الصحاح الستّه، ج 3، ص 156؛ ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، میزان الاعتدال، ج 1، ص 525.
2- . بخاری، محمّد بن اسماعیل، صحیح البخاری، کتاب بدء الخلق، ج 4، ص 210 و 219؛ متقی هندی، علی بن حسام الدین، کنز العمّال، ج 12، ص 112؛ مناوی، محمّد عبد الرؤوف، فیض القدیر، ج 4، ص 554.
3- . ترمذی، محمّد بن عیسی، سنن الترمذی، ج 2، ص 19؛ ابن حنبل، احمد بن محمّد شیبانی، مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 5.
4- . ابن حنبل، احمد بن محمّد شیبانی، مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 328، ابو نعیم، احمد بن عبداللّه، حلیه الاولیاء، ج 2، ص 40؛ بخاری، محمّد بن اسماعیل، صحیح البخاری، کتاب النکاح، ج 6، ص 158.