شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 373

والا و شأن عظیم آن بانو سخن می گویند، در کتاب حیاه سیده النساء فاطمه الزهرا علیها السلام آورده ایم.

فاطمه علیها السلام در روزگار حیات پدر

فاطمه علیها السلام، سرور زنان عالم، در دامان پر مهر پدر خویش پرورش یافت. رسول خدا صلی الله علیه و آله دخترش را از موهبت های خویش تغذیه کرد و ویژگی های شخصیتی خود را ارزانی او داشت و به آن بانو، قرآن و احکام دین _ از عبادات گرفته تا احکام _ را آموخت. فاطمۀ زهرا علیها السلام عهده دار خدمت به پدر خویش بود. او پدر را کمک می رساند و زخم هایش را مرهم می نهاد و چون قریشی یان وحشی صفت، لباس های آن حضرت را آلوده می ساختند، آنها را می شست. فاطمه علیها السلام هر روز از غم پدر خویش آب می شد و بر درد و رنجی که پدر در راه گزاردن رسالت خویش متحمل می شد، به تلخی می گریست. فاطمه علیها السلام تمام احساسات رسول خدا صلی الله علیه و آله را از آن خویش ساخته بود و آن حضرت، وی را از ژرفای وجود دوست می داشت و بر دیگر زنان برتری می داد.

شوقی می گوید:

ماتَمَنّی غَیرَها نَشلاً وَمَنْ

یَلدِ الزَّهراءَ یَزْهَدْ فی سِواها

«غیر او [غیر زهرا علیها السلام] فرزندی آرزو نکرد، و هر که زهرا را داشته باشد، دیگر فرزندی جز او نخواهد.»

یکی از شادترین دوره های زندگانی حضرت زهرا علیها السلام آن هنگام بود که رسول خدا صلی الله علیه و آله مکه را فتح کرد و مردم گروه گروه، به آیین اسلام درآمدند و این آیین بر بیشتر نواحی جزیره العرب چیرگی یافت و چیزی نمانده بود که شرق عربی و دیگر سرزمین ها را نیز تحت حاکمیت خویش درآورد.

فاطمۀ زهرا علیها السلام به نیکی دید که قریشی یان ناچار شدند تا با خواری و خفت به آیین اسلام گردن نهند، همانان که با پدرش نبرد کرده، نسبت به او از هیچ گونه بی ادبی و