شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 381

حضرت پرداخت و چون آیۀ (تَبَّتْ یدا أَبِی لَهَبٍ وَ تَبَّ)(1) بر رسول خدا صلی الله علیه و آله نازل شد، آن گنه کار بسی خشمگین شد و سوی پسرش رفته، از او خواست تا برای آزار رساندن و رنجاندن رسول خدا صلی الله علیه و آله دخترش را طلاق دهد. عتبه بن ابی لهب نیز روی رسول خدا صلی الله علیه و آله نهاد و او را سخنان زشت گفت و دخترش را که هنوز با او عروسی نکرده بود، طلاق داد. رسول خدا صلی الله علیه و آله عتبه را نفرین کرد که خدای تعالی سگی را بر او مسلط سازد تا وی را بدرد.

سپس عتبه به همراه پدر و گروهی دیگر به سوی شام رفتند. آنان در ناحیه ای که زیستگاه درندگان بود، فرود آمدند و ابولهب چون از نفرین رسول خدا صلی الله علیه و آله بر پسرش می هراسید، از همراهان خویش خواست تا هنگام خواب، عتبه را در میان خود بخوابانند. آنان نیز چنین کردند و او را در میان گرفتند. لیک شیری آمد و برعتبه حمله برد و او را با ضربه ای از پای درآورد. در واپسین رمق های عتبه از او شنیدند که می گفت: «محمّد راست گوترین مردمان است.» او در پی نفرین رسول خدا صلی الله علیه و آله هلاک شد.

برخی مورخان بر این باورند که عثمان بن عفان اموی پس از عتبه، رقیه را به همسری گرفت، لیک شماری از محققان این سخن را نمی پذیرند و این موضوع را از ساخته ها و دروغ های امویان می دانند.

8. ام کلثوم

اشاره

مشهور است که این بانو به ازدواج عتیبه بن ابی لهب درآمد و چون آیۀ (تَبَّتْ یدا أَبِی لَهَبٍ وَ تَبَّ) بر رسول خدا صلی الله علیه و آله فرود آمد، ابولهب از پسرش خواست که وی را طلاق دهد. عتیبه نیز از خواستۀ پدرش اطاعت کرد و ام کلثوم را که هنوز با او عروسی نکرده بود، طلاق داد. ام کلثوم به خانۀ رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و پس از هجرت آن حضرت از مکه به مدینه، او نیز به مدینه هجرت کرد. برخی از مورخان برآن اند که ام کلثوم با عثمان بن عفان اموی ازدواج کرد، لیک گروهی از پژوهشگران نامی او را دخترخواندۀ رسول خدا صلی