شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 406

حضرت عرض کرد: «الی بیتک فبیتی بیتک و انا جاریتک؛(1) به سوی خانۀ خود بیا که خانۀ من خانۀ تو است و من هم کنیز توام!»

و از کتاب المنتقی کازرونی نقل شده که چون مراسم عقد به پایان رسید خدیجه علیها السلام به کنیزکان خود دستور داد حالت شادی به خود گرفته و دف ها را بزنند و سپس به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد:

«یا محمّد! مر عمّک اباطالب ینحر بکره من بکراتک و اطعم الناس علی الباب و هلمّ فقل(2) مع اهلک، فاطعم الناس و دخل رسول اللّه صلی الله علیه و آله فقل مع اهله خدیجه؛(3) ای محمّد! به عمویت ابوطالب دستور ده شتر جوانی از شترانت را نحر کند و مردم را بر در خانه اطعام کن و بیا در کنار خاندانت چاشت را به استراحت بگذران، و ابوطالب این کار را کرد و رسول خدا صلی الله علیه و آله به نزد خدیجه آمده و در کنار او به استراحت روزانه پرداخت.»

و این دو حدیث دلالت بر کمال علاقه و عشق خدیجه علیها السلام نسبت به رسول خدا صلی الله علیه و آله دارد؛ چنان چه تا پایان عمر این عشق را نسبت به آن حضرت حفظ کرده بود، صلوات اللّه علیها.

مهریه چقدر بود و چه کسی پرداخت؟

در این که مهریه چقدر بود و پرداخت آن را چه کسی به عهده گرفت، اختلافی در روایات دیده می شود، که از آن جمله روایت بالا است، که در آن بدون ذکر مقدار آمده است که پرداخت آن را خدیجه علیها السلام به عهده گرفت.

و از کشف الغمه از ابن حماد و نیز از ابن عبّاس نقل شده، که رسول خدا صلی الله علیه و

1- . راوندی، قطب الدّین، الخرائج و الجرائح، ص 187.
2- . لفظ «قل» در این جا از قیلوله به معنای استراحت در چاشت گرفته شده، و برخی که شاید معنای آن را نفهمیده اند «لام» را تبدیل به «میم» کرده و «فقم» ضبط کرده اند، و خصوصیّت وقت چاشت ظاهراً بدان جهت بوده که در شهر مکّه غالباً هوا گرم و عموماً ساعت چاشت را تا نزدیک غروب در خانه ها به استراحت می گذرانده اند و آن گاه برای حوائج خود از خانه خارج می شده اند.
3- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 16، ص 10، 12 و 19.