شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 420

حمزه نسبت داده اند،(1) ولی این عذر بی مورد است؛ زیرا این نسبت چرا به غیر حمزه، از بنی هاشم و غیر بنی هاشم و از قریش که همراه ابوطالب علیه السلام حاضر بوده اند، داده نشده است؟

ظاهراً افرادی هستند که می کوشند تا این کرامت ابوطالب علیه السلام را به افراد دیگری، خواه حمزه یا غیر او، بدهند و نزدِ این افراد این مطلب زیانی نمی رساند؛ مادام که حمزه خیلی زود شهید شد. [یعنی چون حمزه زود به شهادت رسید، نسبتِ این کرامت به او ضرری به جایی نمی رساند.]

خطبۀ ابوطالب علیه السلام

به هر حال، ابوطالب علیه السلام، پانزده سال قبل از بعثت، برای پیامبر صلی الله علیه و آله _ بنا بر مشهور _ خدیجه علیها السلام را خواستگاری نمود و در خطبه اش _ به نقل مورخین _ چنین فرمود:

«حمد و سپاس صاحبِ این بیت را که ما را قرار داد از نژاد ابراهیم و فرزندان اسماعیل و در حرم امن پناهمان بخشید. ما را حاکم بر مردم گمارد، و شهری که در آن به سر می بریم برایمان مبارک کرد ... . [سپس گفت] این پسرِ برادرِ من _ منظور رسول اللّه صلی الله علیه و آله است _ با هیچ مردی از قریش، مقایسه نمی شود؛ مگر این که او برتر آید! با هیچ مردی مقایسه نمی شود، الّا این که بزرگ تر آید، که در هستی همتایی ندارد! اگر چه ثروتش اندک است، اما ثروت، میهمان گذرا و سایۀ فناپذیری است. او، تمایل به خدیجه علیها السلام دارد و ما آمده ایم تا وی را با رضایت و امرِ خودش، از تو خواستگاری کنیم. کابین او به عهدۀ من، از اموال من، هر آنچه بخواهید نقد و نسیه می پذیرم. سوگند به صاحبِ این خانه برای او بهرۀ فراوان و دین رایج و رأی کامل است.»(2)