شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 436

درست این است که رقیه، کوچک تر از همه، حتی از فاطمه علیها السلام بوده است.(1)

با این توضیحات، دیگر چگونه می توان تصدیق کرد که سخن کسی را که می گوید: آن دو نخست در عصرِ جاهلیت با دو پسرِ أبولهب ازدواج کرده اند و پس از اسلام از آن دو جدا شدند.

مَقْدِسی می گوید: «رسول اللّه صلی الله علیه و آله، رقیه را به عثمان بن عفان تزویج نمود و رقیه همراه عثمان دوباره به حبشه هجرت کرد. در مهاجرت اوّل در کشتی، سقط جنین کرد.»(2)

آری، چگونه می توان این گفته را باور کرد؛ در صورتی که ما می دانیم هجرت اوّل به حبشه، پنج سال پس از بعثت بود. چطور ممکن است رقیه، پیش از بعثت با فرزند أبولهب ازدواج نموده، سپس از او جدا شده و با عثمان ازدواج کرده است و قبل از هجرت به حبشه، از او حامله شده و در حالی که او بعد از بعثت به دنیا آمده است. این جداً عجیب است!

دوم: برخی روایات می گویند،(3) ابولهب پس از نزول سوره (تَبَّتْ یدَا أبِی لَهَبٍ؛(4) بریده باد هر دو دست ابولهب)، به دو پسرش دستور داد تا رقیه و ام کلثوم را طلاق دهند. با این که آنها می گویند این سوره در زمانی نازل شده که پیامبر صلی الله علیه و آله و مسلمانان در شعب در محاصره به سر می بردند،(5) و این حادثه پس از هجرت اوّل به حبشه اتفاق افتاد.

سوم: روایت شده که خدیجه علیها السلام برای پیامبر صلی الله علیه و آله، عبد اللّه را به دنیا

1- . ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الأصابه فی تمییز الصحابه، ج 4، ص 304، به نقل از الجرجانی؛ الإستیعاب در پاورقی الإصابه، ج 4، ص 282 و 299. در ص 281 به نقل از زبیر بن بکار می گوید: عبداللّه، بعد أم کلثوم و سپس فاطمه3، و بعد رقیه همه پس از اسلام متولد شدند. همچنین در: ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه والنهایه، ج 2، ص 294؛ زبیری، مصعب بن عبداللّه، نسب قریش، ص 21.
2- . مقدسی، مطهر بن طاهر، لبدء والتاریخ، ج 5، ص 17؛ بدارن، عبدالقادر، تهذیب تاریخ دمشق، ج 1، ص 298.
3- . زبیری، مصعب بن عبداللّه، نسب قریش، ص 22؛ بدارن، عبدالقادر، تهذیب تاریخ دمشق، ج1، ص 293 و 298؛ ابن اثیر جزری، علی بن محمّد، اسد الغابه فی معرفه الصحابه، ج 5، ص 456؛ ابن عبدالبر، یوسف بن عبداللّه ، الاستیعاب، (چاپ شده در پاورقی الإصابه)، ج 4، ص 299؛ جلال الدین سیوطی، عبدالرحمان بن کمال، الدر المنثور فی طبقات ربات الخدور، ج 6، ص 409، به نقل از طبرانی.
4- . مسد: 1.
5- . جلال الدین سیوطی، عبدالرحمان بن کمال، الدر المنثور فی طبقات ربات الخدور، ج 6، ص 408، به نقل از أبی نعیم در الدلائل.