شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 441

نکاتی را در این باره نگارش کنیم که گفته می شود امام حسن علیه السلام فرمود: از داییِ خود هند بن أبی هاله در مورد اوصاف رسول خدا صلی الله علیه و آله پرسیدم؛ زیرا او شخصی توصیف گری بود و می خواستم چیزی را برایم توصیف کند که نسبت به آن تعلق خاطر پیدا کنم.

او گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله مردی بزرگ و بزرگوار ... بود. امام حسن علیه السلام می گوید: من این سخن را از حسین برای مدت زمانی پنهان کردم. سپس با او در میان گذاشتم و متوجّه شدم که او پیش از من آن را دریافت کرده است. او از پدرش در بارۀ ورود و خروج و همنشینی و شکل پیامبر صلی الله علیه و آله پرسیده و خلاصه از هر چیزی که مربوط به حضرت بود، سؤال کرد. امام حسین علیه السلام گفت، من از پدرم پرسیدم... .(1) می گوییم:

اول: سندِ این حدیث چنین است: جمیع عجلی به نقل از مردی از بنی تمیم، از پسر ابی هاله، همسر خدیجه ام المؤمنین که کنیه اش اباعبد اللّه به نقل از یکی از پسران ابی هاله، از حسن بن علی... الخ.(2)

دوم: پیش از این اختلافی که در بارۀ هند واقع است، بیان شد که آیا او از خدیجه علیها السلام متولد شده؟ آیا او پسر است یا دختر؟ و این که چه کسی پدر او بوده است؟

سوم: امام حسن علیه السلام با چشم خویش پیامبر صلی الله علیه و آله را دیده بود و چندین سال با ایشان زندگی کرده و با حضرت بیعت نموده بود و در برخی از پیمان هایش گواه بود، و برای مباهله با نجرانی ها با ایشان همراه شد، و ... . بنا بر این چرا علاقه مند است که هند، رسولِ خدا صلی الله علیه و آله را برایش توصیف کند تا نسبت به آن تعلق خاطر پیدا کند. آیا او جدش را فراموش کرده بود؟ اگر واقعاً فراموش کرده، چرا از پدرش که سخنورترین مردان عرب و داناترین فرد است، نمی پرسد. کسی که پیامبر صلی الله علیه و آله او را در دامان خود تربیت کرد و تمام موارد را به طور دقیق در بارۀ آن حضرت می دانست. آیا معقول است که