شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 62

شریعت

عیسی علیه السلام بود، چون آغاز پاسخ نهاد، اضطرابی در سخن او پدید شد، و از جواب ابوطالب علیه السلام عاجز گشت. خدیجه علیها السلام چون این بدید خود به سخن آمد و گفت: ای پسر عمّ! هر چند در این مقام نیکوتر آن باشد که تو سخن کنی، اما در کار من بیش از من سلطنت نداری. پس بانگ برداشت که: تزویج کردم به تو ای محمّد! نفس خود را و مهر من در مال من است بفرمای تا عمّت از بهر ولیمه زفاف ناقه نحر کند و هر وقت خواهی به نزد زن خود درآی.

ابوطالب علیه السلام گفت: ای گروه! گواه باشید که او خود را به محمّد صلی الله علیه و آله تزویج کرد و کابین خویش را خود ضامن گشت.

یکی از مردم قریش گفت: سخت عجب است که زنان در راه مردان ضمانت مهر خویش کنند. ابوطالب علیه السلام در غضب شد و برخاست، و چون او را خشم آمدی تمامت قریش در بیم شدندی. پس فرمود: اگر شوهران مانند برادرزادۀ من باشند زنان به گران تر کابین و بزرگ تر بها، طلب ایشان کنند و اگر مانند شما باشند کابین گران از ایشان خواهند خواست.

مع القصه خدیجه علیها السلام را به چهاصد دینار زر ناب کابین همی بستند و عبد اللّه بن غُنْم که یکی از مردم قریش است این شعر تهنیت انشاد کرد:

بیت

هَنِیاً مَرِیئاً یا خَدِیجَهُ قَد جَرَتْ

لَکِ الطَّیرُ فِیما کانَ مِنکِ بِاَسْعَدِ

تَزَوَّجتِ مِنْ خَیرُ البَریّه کُلّها

وَمَن ذَ الَّذی فی النّاسِ مِثلُ محمّد

بِه بَشَّرَ البَرّانِ عِیسَی بنُ مَرْیَمَ

وَ مُوسَی بنُ عِمْرانٍ فَیا قُرْبَ مَوعِدٍ

اَقَرَّتْ بِه الْکُتّابُ قِدما بِأَنَّهُ

رَسُولٌ مِنَ البَطحاءِ هادٍ وَ مُهْتَدٍ

در این وقت مردمان همی شنیدند که از آسمان ندایی در رسید که: اِنَّ اللّهَ تَعالی قَدْ زَوَّجَ الطّاهِرَهِ بِالطّاهِرِ وَ الصّادِقَهَ بِالصّادِقِ. پس حجاب مرتفع گشت و حوریان به دست خویش طیب بر آن مجلس نثار کردند و همی گفتند: هذا مِنْ طیبِ محمّد صلی الله علیه و آله.

در این وقت خدیجه علیها السلام چهل سال داشت و به روایتی 28 ساله بود.