شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 65

بالجمله شش ماه در ادوات زفاف رنج برد تا کار بر مراد کرد. آن گاه کنیزکان خود را جامه های حریر گوناگون در بر کرد و از گردن ایشان قلاید زرّین درآویخت و در گیسوهای ایشان رشته های مروارید و مرجان بربست و خدام را حکم داد تا طبق های طیب و عنبر برگرفتند و بخور عود و مشک کردند و مروحه ها که با ذهب و فضّه پیراسته بودند به دست کردند و یک طایفه شمع ها برگرفتند و گروهی دف بر کف نهادند و بسیار شمع ها در میان سرای به پای کردند که هر یک به اندازۀ نخلی بود. آن گاه زنان مکه را خرد و بزرگ دعوت فرمود و از بهر اعمام پیغمبر صلی الله علیه و آله مجلس دیگر راست کرد. آن گاه کس نزد ابوطالب علیه السلام فرستاد که هنگام زفاف فراز است.

پس رسول خدای صلی الله علیه و آله دستاری حمرا بر سر بست و جامه از قُباطی مصر در بر نمود و غلامان بنی هاشم هر کس شمعی و چراغی بگرفت و مردم در شعاب مکه انبوه شدند و همی بدان حضرت نگران بودند و نور مبارکش از زیر جامه و جبین در لمعان بود.

بالجمله

آن حضرت با فرزندان عبدالمُطَّلِب به سرای خدیجه علیها السلام درآمد و بدان مجلس که خدیجه علیها السلام از بهرش کرده بود، در رفت و بنشست. در این وقت خدیجه علیها السلام خواست تا خویشتن بر رسول خدای صلی الله علیه و آله ظاهر کند. جامه نیکوتر در برکرد و تاجی از زر احمر که مرصّع به دُرّ گوهر بود بر سر بست و خلخال ها از ذهب خالص که با فیروزه زینت کرده بود در ساق داشت و قلاید بسیار از زمرد و یاقوت برگردن، بر رسول خدای برگذشت. و زنان دف ها بکوفتند.

آن گاه از بهر جلوۀ ثانی دختران عبدالمُطَّلِب به نزد خدیجه علیها السلام شدند و نوری در دیدار او تابنده دیدند که هرگز مشاهده نرفته بود، و این از فضل رسول خدای صلی الله علیه و آله ظاهر گشت و خدیجه علیها السلام زنی تمام بالا و سفید و فربهی بود؛ بدان نیکویی که در عرب و عجم نظیر نداشت. در این نوبت جامۀ زرتار مرصّع به جواهر احمر و اخضر و اصفر و دیگران الوان در بر کرد و بر رسول خدای درآمد و صفیه دختر عبدالمُطَّلِب در پیش روی او همی رفت و این شعرها همی خواند: