شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 1 صفحه 66

بیت

جاءَ السُّرُورُ مَعَ الفَرَح

وَ مَضَی النُّحُوسُ مَعَ التَّرَح(1)

اَنْوارُ ناقَد اَقْبَلتُ

وَالْحالُ فِینا قَدْ نَجَحَ

بِمحمّد الْمَذْکُورِ فی

کُلِّ المَفاوِزِ وَ الْبَطَح(2)

لَوَانِ یوازَنَ اَحْمَدُ

بِالْخَلقِ کُلُّهِم رَجَح

وَ لَقَدْ بَدامِن فَضْلِه

لِقُریشٍ اَمْرٌ قَدْ وَضَحَ

ثُمَّ السُّعُودُ لِاَحْمَدِ

وَالسَّعدُ عَنْهُ ما بَرَحَ

بِخَدِیجَهَ نَبَتَ الْکمالُ

وَ بَحَر نایِلِها(3) طَفَحَ(4)

یا حُسْنَها فِی حُلیّها

وَالْحلمُ مِنها ما بَرَحَ

هَذا النَّبیُ محمّد

ما فِی مَدایِحه

کَلَحَ(5)

صَلُّوا عَلیهِ تَسْعَدُوا

وَاللّه عَنْکُم قَدْ صَفَحَ(6)

پس خدیجه علیها السلام در آمد و در برابر رسول خدای صلی الله علیه و آله وقوف یافت. زنان آن تاج که بر سر او بود برگفتند و بر سر پیغمبر صلی الله علیه و آله بنهادند، و دف ها بنواختند و با خدیجه علیها السلام گفتند: بدان رسیدی که هیچ کس از زنان عرب و عجم نرسید، فَهَنْئیا لَکَ. پس در جلوه سیم خدیجه علیها السلام جامۀ اصفر در برکرد و دیگر جواهر پیرایه ساخت و تاجی مرصّع به جواهر شاداب بر سر نهاد که از لمعان آن یاقوت که در میان داشت. تمامت آن موضع و مسکن روشن بود و هم چنان صفیه در پیش روی او همی رفت و این شعر بگفت:

1- . ترح: اندوه ضد فرح.
2- . بطح: به معنی سیل.
3- . نایل: به معنی عطاست.
4- . طفوح: لباب شدن.
5- . ملح: روی ترش کردن.
6- . صفح: در گذاشتن گناه.