- مقدمه 1
- اشاره 3
- ضرورت برنامه ریزی 7
- آشنایی با برنامه ریزی 11
- اصل اوّل: جامعیت 15
- اصل دوم: هماهنگی و توازن، تناسب تقریبی 16
- اصل سوم: تنوع 19
- اصل چهارم: برخورداری از نگاه کلی 21
- اصل پنجم: زمانمندی 22
- توان برنامه ریزی 26
- طرح کلان فعالیت های طلبه 35
- صفحات زندگی حوزویان 36
- برنامۀ شبانه روز 41
- زمان ها 42
- پنج شنبه ها 44
- جمعه ها 45
- برنامه علمی 47
- اشاره 50
- ویژگی های دورۀ تحصیلی سطح 2 57
- در تابستان چه کنیم؟ 60
میراث مکتوب می گردد و اطلاعات عمومی فراوان و حساسیت های جدیدی برای ما فراهم می آورد. این حساسیت ها پرونده های تازه ای هستند که در ذهن و دل ما باز می شود و در فعالیت های آیندۀ ما بسیار تأثیر می گذارد. این برنامه، انگیزۀ ما را در ادامۀ تلاش علمی تقویت می کند و نوعی معاشرت با اهل علم نیز محسوب می شود.
جمعه ها
نظافت وبهداشت (حمام، شستشو و اتوی لباس، تنظیم مجدد و نظافت محیط زندگی) 2 ساعت
برنامه عبادی ویژه (دعای ندبه، سمات و...) 1 ساعت
وقت اضافۀ نمازجمعه نسبت به نماز هرروز 1 ساعت
ورزش و تفریح 3 ساعت
دیدار از ارحام و رفقا، جلسات انس، ارتباط با شخصیت ها و اساتید، مشاوره و کسب راهنمایی 2 ساعت
جمع کل 9 ساعت
دیدار با رفقا و جلسات انس دوستانه، در راستای تأمین نیاز اجتماعی، موجب انتقال تجارب، علوم و اخبار می شود. قبض روحی و کسالت را برطرف می کند و می تواند به تدبیری برای یک فعالیت گروهی شایسته بینجامد.
حدود 3 ساعت وقت اضافه در پنج شنبه و جمعه باقی می ماند که ظرف مناسبی برای تأمین یک نیاز مستمر است. برای این زمان، مطالعه و مباحثه تفسیر قرآن کریم که نیاز همیشگی یک مسلمان به شمار می رود پیشنهاد می شود.
3. برای ایام تابستان -جز زمان مسافرت که با برنامۀ