الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 150

صفحه 150

مفهوم عبادت و پرستش

اشاره

دانستن معناي عبادت و پرستش، اهميت زياد دارد و فهم صحيح آن از اشتباهات و گمراهيهاي بعضي اشخاص و فرق مثل وهابيها و وهابي مسلك‌ها جلوگيري مي‌كند و سمت و جهت برنامه‌ي كار و اعمال و رفتار انسان را در هر قسمت مشخص مي‌سازد. راغب در مفردات مي‌گويد:

«العبوديه اظهار التذلل و العباده ابلغ منها لانها غايه التذلل و لا يستحقها الا من له غايه الافضال و هو الله تعالي و لهذا قال الا تعبدوا الا اياه». [219].

آنچه بعد از بررسي دقيق در كتب لغت و موارد استعمالات عرفي و شرعي و ملاحظه‌ي آنها با يكديگر معلوم مي‌شود اين است كه عبادت و پرستش و پرستيدن در چند معني اطلاق و استعمال شده است معناي اول: نهايت خضوع و غايت تذلل در مقابل شي‌ء يا كسي كه خضوع كننده‌ي او را ولي هر نعمت و هر احسان بداند يا او را خواه جاندار «مثل انسان» يا بي‌جان «مثل بت و مجسمه و تمثال» باشد به عنوان اينكه خدا با آن متحد يا در آن حلول يا ظهور كرده يا وجود تنزيلي و قراردادي و بنائي و اعتباري اوست بشناسد، بلكه به معني گسترده‌تر مطلق خضوع و تذلل و ستايش و نيايش به هر شكل و وصفي در برابر كسي كه او را خدا يا با او متحد يا «حال» در آن يا وجود تنزيلي آن بداند پرستش و عبادت است بلكه مطلق خضوع و

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه