الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 176

نداشتن از رژيمهاي ديگر در اسلام معلوم گردد، خوانندگان عزيز به «كتاب الحجه» از كتاب مستطاب كافي مراجعه نمايند و در ابواب مناسب با اين موضوع تامل فرمايند: از جمله‌ي اين ابواب بابي است به اين عنوان: «باب في من دان الله عزوجل بغير امام من الله جل جلاله» در روايات و احاديثي كه كليني- قدس سره- در اين باب روايت فرموده است اگر دقت شود معلوم مي‌گردد كه اين همه تاكيد و توجه به مساله ايمان مردم به رژيم امامت و علت اينكه از امور اساسي و اصولي اسلام شناخته شده است همين است كه ايمان به اين رژيم و معرفت امام و اطاعت از آن اطاعت از خدا و محقق توحيد عبادت است.

از جمله اين روايات روايتي است كه «حبيب سجستاني» از حضرت امام محمد باقر- عليه‌السلام- به اين لفظ روايت كرده است:

«قال عليه‌السلام قال الله تبارك و تعالي لا عذبن كل رعيه في الاسلام دانت بولايه كل امام جائر ليس من الله و ان كانت الرعيه في اعمالها بره تقيه و لا عفون عن كل رعيه في الاسلام دانت بولايه كل امام عادل من الله و ان كانت الرعيه في انفسها ظالمه مسيئه». [266].

و روايت ديگر روايت ابن مسكان از عبدالله بن سنان از حضرت ابي‌عبدالله- عليه‌السلام- است:

«قال ان الله لا يستحيي ان يعذب امه دانت بامام ليس من الله و ان كانت في اعمالها بره تقيه و ان الله ليستحيي ان يعذب امه دانت بامام من الله و ان كانت في اعمالها ظالمه مسيئه». [267].

و در ضمن روايت ابن ابي‌يعفور مي‌فرمايد: «لا دين لمن دان الله بولايه امام جائر ليس من الله». [268].

اگر كسي توجه به اين معناي توحيد عبادت كه تمكين و خضوع در برابر سلطان الله و خروج از هر سلطان ديگر است نداشته باشد براي او درك معاني و مقاصد اين