الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 240

قدرت خدا در نهج‌البلاغه

يكي از صفات ثبوتيه الهي صفت قدرت است كه بسياري از صفات ثبوتيه ديگر نيز به آن برگشت دارند مثل: القيوم، الخالق، الرازق، المنعم، المفضل، المحسن، المكرم، الرحمان، الرحيم، القاهر، الغالب، المعطي، الغفار، العزيز، الجبار، المتكلم، المصور و ثبوت و اثبات اين صفت ثبوت و اثبات تمام آن صفاتي است كه به آن بازگردانده مي‌شوند لذا بحث از اين صفت (قدرت) نيز جداگانه سزاوار است.

ادله‌اي كه بر وجود خدا اقامه مي‌شود مثل برهان حدوث و نظم و عنايت بر قدرت خدا نيز دلالت دارند و خلق آسمان و زمين و تمام مخلوقات از كوچك و بزرگ با نظامات دقيقي كه در آنها برقرار است و با تناسبي كه دارند همه و هر يك دليلي بر قدرت بي‌پايان او مي‌باشند.

در اين بحث سخن از تفصيلات قدرت الهي و وسعت نامتناهي آن براي توجه به عظمت آفريدگار توانا و حصول صفت شريف خشيت [462] هر چه بيشتر شود بجا و مناسب و بلكه لازم است و تفكر در آثار قدرت حق در آسمان، زمين، كوه، دشت، دريا، صحرا، انسان، حيوان، جماد، نبات، باد، باران، حجم ستارگان، شموس،