الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 319

كند زمين او را به نسل خود و اقامه‌ي حجت نمايد به او بر بندگان خود و خالي نگذارد بندگانش را بعد از آنكه روح آدم را قبض فرمود از آنچه كه حجت پروردگاري او را بر ايشان تاكيد كند و وصل كند ميان ايشان و معرفت او بلكه تجديد عهد فرمود با ايشان به حجت‌ها و دليلها بر زبان برگزيدگان از پيامبران خود و تحمل‌كنندگان وديعه‌هاي رسالتها و پيغامهاي او قرني و عصري پس از قرني و عصري».

«و در خطبه 94 مي‌فرمايد: «فاستودعهم في افضل مستودع و اقرهم في خير مستقر، تناسختهم كرائم الاصلاب الي مطهرات الارحام كلما مضي منهم سلف قام منهم بدين الله خلف». [618].

يعني: «پس به وديعه گذارد خدا پيامبران را در فاضلترين محل وديعه‌ها (كه اشاره است به فضيلت پدران انبيا) و قرارداد ايشان را در بهترين قرارگاهها (كه اشاره است به فضيلت مادران آنها و اينكه اينها در اصلاب شامخه و ارحام مطهره بوده‌اند) نقل نمود آنها را از اصلاب كريم پدرها به ارحام پاكيزه‌ي مادران هرگاه درگذشت از ايشان شخصي و سلفي ايستاد (به تبليغ و ترويج دين خدا) از ايشان جانشيني و خلفي».

و در خطبه‌ي 144 مي‌فرمايد: «بعث الله رسله بما خصهم به من وحيه و جعلهم حجه له علي خلقه لئلا تجب الحجه لهم بترك الاعذار اليهم». [619].

يعني: «برانگيخت خدا فرستادگان خود را به آنچه تخصيص داد ايشان را به آن از وحي خود و قرار داد ايشان را حجت از براي او بر خلق او براي اينكه واجب نشود حجت براي آنها به سبب ترك تخويف و ترسانيدن آنها (لئلا يكون للناس علي الله حجه)».

و در خطبه 183 مي‌فرمايد: «و هو الذي اسكن الدنيا خلقه و بعث الي الجن و الانس رسله ليكشفوا لهم عن غطائها و ليحذروهم من ضرائها و ليضربوا لهم