الهیات در نهج‌البلاغه صفحه 8

مستقل ندارند در اين بحث وارد كرديم از موضوع خارج نشده‌ايم.

الهيات در نهج‌البلاغه

دين اسلام دين معرفت، خداشناسي، توحيد و پرستش خداي يگانه است در عين آنكه تمام آيات قرآن در هر رشته اعجاز، درخشان و نور است الهيات آن، درخشندگي و جلوه‌اي خاص دارد.

كلمه «اسلام» كلمه توحيد است. و دعوت اسلام از اين كلمه آغاز مي‌شود و همه برنامه‌هاي قرآن و اسلام بر اين اساس قرار دارد كه خدا را به يگانگي بشناسند و فقط او را معبود و مستحق پرستش بدانند و غير او را پرستش نكنند و به حكومت غير خدا گردن ننهند و در برابر هيچ قانون، برنامه، مسلك و مرامي جز شريعت الهي خاضع و تسليم نباشند.

يكي از شوون توحيد باريتعالي اين است كه: حكم و قانونگذاري مخصوص خداست: «ان الحكم الا لله امر الا تعبدوا الا اياه» [13] و ديگران (هر كس باشد) فرد يا ملت يا جامعه يا اكثريت حق و صلاحيت قانونگذاري ندارند و كسي كه براي خود حق قانونگذاري معتقد است يا ديگري غير از خدا را صاحب اين حق مي‌داند به شرك رو كرده و از توحيد برگشته است.

معرفت و خداشناسي در اسلام براساس تحقيق، تفكر و تامل قرار دارد و قرآن همه را به تفكر و تعقل دعوت فرموده است و آيات معرفت و راهنماي خداشناسي از آيات محكم قرآن است. مانند اين آيات:

«و الهكم اله واحد لا اله الا هو الرحمن الرحيم». [14]

«ان في خلق السموات و الارض و اختلاف الليل و النهار و الفلك التي تجري في البحر بما ينفع الناس و ما انزل الله من السماء من ماء فاحيا به الارض بعد موتها و بث فيها من كل دابه و تصريف