شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 152

در مورد ردّ انگیزۀ مادّی ازدواج پیامبر(صلی الله علیه و آله) با خدیجه علیها السلام می گوییم:

1. اگر ازدواج مبتنی بر اموال خدیجه علیها السلام بود، دشمنان پیامبر(صلی الله علیه و آله) که از هیچ بهانه ای برای ضربه زدن بر شخصیّت ایشان فروگذار نمی کردند، از آن بهره می گرفتند، و حضرت را به دنیاگرایی متّهم می کردند، در حالی که در تاریخ خبری از این گونه حرف ها نیست.

2. در برخی نقل ها آمده است که حضرت خدیجه علیها السلام، خود ابتدا پیشنهاد کرد که با حضرت ازدواج نماید.(1) اگر این نقل درست باشد، پیامبر(صلی الله علیه و آله) به خدیجه علیها السلام گرایش پیدا نکرد، بلکه حضرت خدیجه علیها السلام بود که به سوی پیامبر(صلی الله علیه و آله) گام برداشت، آن هم با انگیزۀ پاک دامنی و فضایل معنوی و انسانی که در حضرت مشاهده کرد.

3. بارها پیامبر(صلی الله علیه و آله) از فضایل اخلاقی و کرامت انسانی خدیجه علیها السلام سخن گفت تا آن جا که فرمود: «خدیجه از زنان بافضیلت بهشت است(2) و خداوند توسّط جبرئیل به او سلام می رساند.»(3) این گونه ستایش، بیانگر معنویّت و جایگاه والای خدیجه علیها السلام است.

4. آنانی که با انگیزۀ مادّی به ازدواج تن می دهند، نوع زندگی و توجّه آنان به مادیّت است، در حالی که رفتار و کردار خدیجه علیها السلام با پیامبر(صلی الله علیه و آله) برخلاف دنیاپرستی است و همیشه صفا و صمیمیّت و وفا و یگانگی در این خانواده حاکم بود. خدیجه علیها السلام در دوران عبادت پیامبر(صلی الله علیه و آله) در غار حرا همیشه مراقب حضرت بود و برای حفظ جان و جایگاه پیامبر(صلی الله علیه و آله) تمامی سختی ها را تحمّل کرد. او همیشه آماده بود، حتّی کوچک ترین تمایلات حضرت را که به زبان هم نمی آورد، انجام دهد، چنان که وقتی دید حضرت به «زید بن حارثه» که آن هنگام به عنوان برده نزد خدیجه علیها السلام به سر می برد، علاقه دارد، او را به حضرت رسول بخشید.(4)

اگر پیامبر(صلی الله علیه و آله) با هدف دست یابی به ثروت حضرت خدیجه علیها السلام با آن بانوی گرامی ازدواج

1- . ابن هشام حمیری، ابومحمد عبدالملک، السیره النبویه، ج 1، ص 204.
2- . بخاری، محمّد بن اسماعیل، صحیح البخاری، ج 4، ص 131؛ هیثمی، علی بن ابی بکر، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج 9، ص 201 و 223؛ ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 115 - 116.
3- . ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 116.
4- . ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 102؛ ابن سعد واقدی، ابو عبداللّه محمّد، الطبقات الکبری، ج 1، ص 498.