شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 314

مورد ایشان آمده، آن حضرت قبل از ازدواج با پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)، با دو نفر کافر بت پرست _ به نام های عتیق بن عائد مخزومی و ابوهاله _ ازدواج نموده و از آنان صاحب اولاد شده بودند، که این درست خلاف مبانی اعتقادی شیعه است. ازدواج آن حضرت با دو کافر بت پرست، ایشان را از دایرۀ طهارت خارج و قابلیّت مادری برای حضرت زهرا علیها السلام و ائمۀ هدی7 را از وی سلب می کند؛ زیرا حضرت زهرا علیها السلام و ائمه طاهرین7، از مصادیق آیۀ تطهیر هستند و می بایست از هر گونه ناپاکی مبرّا باشند؛ یکی از آن ناپاکی ها، غرقه شدن پدران و مادران ایشان به آلودگی های جاهلیّت می باشد.

حضرت

خدیجه علیها السلام، موحّد و تابع شریعت حضرت عیسی7 بوده اند. طبق شریعت های توحیدی، ازدواج موحّد با کافر مشرک حرام می باشد و اگر خلاف دستور دین چنین ازدواجی صورت گیرد، باطل محسوب می شود. با این حساب، ازدواج حضرت خدیجه علیها السلام با عتیق و ابوهاله _ که دو کافر بت پرست بوده اند _ از لحاظ دینی، حرام و در صورت وقوع آن، ازدواجی غیرشرعی محسوب شده و این خود، منافات با پاکی و طهارت دارد.

حال در این جا افرادی که با توجه به تاریخ تحریف شده، ازدواج های حضرت خدیجه علیها السلام با عتیق و ابوهاله را مورد تأیید قرار می دهند؛ مقابل دو قضیه متناقض قرار می گیرند:

1. ادّعای تاریخی مبنی بر ازدواج حضرت خدیجه علیها السلام با دو کافر که با قبول آن، می بایست معتقد به خروج ایشان از طهارت و عدم قابلیت برای مادری معصومین7 باشند، حال آن که حضرت خدیجه علیها السلام در واقع مادر این بزرگواران بوده اند.

2. اصل اعتقادی عصمت برای معصومین7 که به واسطۀ آن، می بایست معتقد به پاکیِ پدران و مادران ایشان باشند. بنا بر این با قبول قضیۀ اول، اصل اعتقادی عصمت _ که از ضروریات دین است _ زیر پا گذارده می شود و با قبول اصل عصمت، مسئلۀ تاریخی ازدواج ایشان با دو کافر بت پرست محال به نظر می آید.

آنچه در این دو مسئله متناقض برای ما روشن است:

اول این که: ازدواج ایشان با دو کافر بت پرست، مسئله ای تاریخی است که به خودی