شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 322

«الحمدللّه ... وزوّجنی خدیجه وکنت لها عاشقاً.»(1)

همچنین روایت شده: «کان لها محبّاً وبها وامقاً؛(2) پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) نسبت به خدیجه علیها السلام، محب و علاقه مند بود!»

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)، بیست و چهار سال با حضرت خدیجه علیها السلام زندگی کرد(3) و تا آن حضرت زنده بود، همسر دیگری برنگزید و وقتی حضرت خدیجه علیها السلام از دنیا رفت، به هنگام دفن او، ابتدا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در قبر آن حضرت داخل شد و سپس حضرت خدیجه علیها السلام را در آن جای داد.(4)

سید احمد سایح، از علمای اهل سنّت، در کتاب الاضواء فی مناقب الزهراء می نویسد: «وقد ظلّ رسول اللّه یحبّها ویذکرها ویثنی علیها حتی بعد انتقالها الی الرفیق الاعلی... وکان رسول اللّه اذا اهدی الیه تقول: اذهبوا به الی بیت فلانه فانها کانت صدیقه لخدیجه؛(5) رسول خدا(صلی الله علیه و آله)، همواره او (خدیجه) را دوست می داشت و یاد می کرد و بر وی درود می فرستاد، حتی بعد از انتقالش به رفیق اعلی... وقتی برای پیامبر اکرم هدیه ای آورده می شد، می فرمود: آن را به خانۀ فلان زن ببرید؛ زیرا او دوست خدیجه بوده است!»

عایشه گوید: «بر هیچ یک از همسران رسول خدا، همانند

خدیجه حسد

نورزیدم...! پیامبر، زیاد نام او را می برد! چه بسا حضرت، گوسفندی را قربانی و برای دوستان خدیجه می فرستاد!»(6)

همچنین عایشه می گوید: «روزی رسول خدا را خشمگین نمودم و با تصغیر کلمه خدیجه، او را مسخره کردم! حضرت، مرا از این کار منع کرد و فرمود: خداوند، محبت خدیجه را روزیِ من کرده است!»(7)

باز از عایشه نقل شده که گفت: «کان رسول اللّه(صلی الله علیه و آله) لا یکاد یخرج من البیت حتی یذکر

1- . حاکم نیشابوری ، ابو عبداللّه، المستدرک علی الص_حیحین، ج 3، ص 182.
2- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 16، ص 78.
3- . محدث قمی، شیخ عباس، سفینه البحار، ج 1، باب خاء، ص 379.
4- . همان، ص 380.
5- . سایح، سید احمد، الاضواء فی مناقب الزهراء، ص 21 _ 22.
6- . امام مسلم، مسلم بن حجاج نیشابوری، صحیح مسلم، ج 7، ص 133.
7- . همان، ص 134.