شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 405

بیان کرد: گواهی به یگانگی خدا و مظاهر توحید، رسالت جهانی خود در جایگاه آخرین فرستادۀ الهی، شناخت ولی امر و امامان پس از خود، زندگی و مرگ بر پایه سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و وصی او تا قیامت و پیشی نگرفتن یا پس نیافتادن از آنان و درنگ هنگام برخورد با شبهه ها در امور دینی تا آگاهی از نظر آنان، دوستی با دوستان خدا و بیزاری از دشمنان خدا، حزب شیطان و احزاب (منافقان امت) و پیروانشان، وضوی کامل، غسل جنابت در هوای سرد و گرم، برپا داشتن نماز، ادای زکات، روزه ماه رمضان، حج، جهاد در راه خدا، نیکی به پدر و مادر، صلۀ ارحام، رفتار عادلانه با مردم، مساوات و برابری هنگام تقسیم، دوری از نوشیدن شراب و ستیزه جویی با مردم.

امیرمؤمنان7 و خدیجه علیها السلام همه را پذیرفتند. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «ای علی! به خدای کعتبه سوگند هدایت شدی و رشد و توفیق یافتی و خداوند تو را ارشاد کرد.» سپس رو به خدیجه علیها السلام فرمود: «با علی بیعت کن!» خدیجه علیها السلام هم مانند علی علیه السلام با رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بیعت کرد و نسبت به همۀ موارد _ جز جهاد که از زنان برداشته شده _ متعهد شد.»

سپس پیامبر(صلی الله علیه و آله) خطاب به خدیجه علیها السلام فرمود: «ای خدیجه! این علی، مولای تو و مؤمنان و امامشان پس از من است.» خدیجه علیها السلام گفت: «راست گفتی ای پیامبر! به درستی که بیعت کردم با علی آن گونه که فرمودی. خدا و شما را بر این بیعت گواه می گیرم که گواهی دانایی چون خداوند کافی است.»(1)

امیرمؤمنان7 می فرماید: «در آن روزها، در هیچ خانه ای اسلام راه نیافت، جز خانۀ رسول خدا که خدیجه هم در آن بود و من سومین آنان بودم.»(2)

به فرموده امام صادق7 اولین نماز جماعت(3) زمانی بود که علی علیه السلام و خدیجه علیها السلام با پیامبر(صلی الله علیه و آله) نماز می خواندند و ابوطالب علیه السلام به جعفر فرمود در کنار آنان نماز بخواند.(4)

1- . سید بن طاووس، علی بن موسی، طرف من الانباء والمناقب، ص 115 _ 118.
2- . نهج البلاغه، خطبۀ قاصعه. ترجمۀ عبارات را از مرحوم محمّد دشتی نقل کرده ایم. (نهج البلاغه، ترجمه دشتی، ص 399)
3- . شیخ صدوق، محمّد بن علی، الامالی، ص 508.
4- . طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری باعلام الهدی، ص 37.