شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 411

أثاثه پسر عباد بن مطلب از هم پیمانان بنی هاشم، از نخستین مسلمانان هستند.(1)

نخستین مسلمانان غیر از خویشان پیامبر(صلی الله علیه و آله) زید بن حارثه، سلمان فارسی، مقداد بن اسود، مصعب بن عمیر، خباب بن ارت خزاعی، ابوذر غفاری، یاسر بن عامر عنسی و همسرش سمیه و فرزندانش عمار و عبد اللّه، بُریده بن حُصَیب اسلمی، ابورافع، خالد بن سعید، عبد اللّه بن مسعود هُذلی و عامر بن فُهَیره و بلال آزاد شدگان رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بودند.(2)

افزون بر آن آل قعین و آل علباء از تیره های بنی اسد به پیروی از جحش بن رئاب اسدی _ پدر زینب یکی از همسران پیامبر(صلی الله علیه و آله) و داماد عمۀ حضرت _ مسلمان شدند(3) و عبد اللّه بن سعید و آل جهیم نیز به واسطۀ ازدواج با بنی حارث بن عبدالمطلب مسلمان شدند.(4)

وقتی آیۀ (فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِکِینَ)(5) نازل شد، (6) پیامبر(صلی الله علیه و آله) مأمور شد تا رسالت خود را آشکار سازد. رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در ابطح ایستاده و فرمود: «من پیامبر خدا به سوی شما هستم و شما را به عبادت خداوند، رهایی از بتهایی که سود و زیانی نمی رساند، نمی آفریند، روزی نمی دهد، زنده نمی کند و نمی میراند، دعوت می کنم. مشرکان زبان به خنده و ریشخند گشودند و حضرت را آزردند.»(7)

پیامبر(صلی الله علیه و آله) مردم را به یگانه پرستی فرامی خواند، اما معارف و احکام اسلام را به طور جداگانه به آنان می آموخت. حضرت افزون بر اصل توحید و نبوت، آنان را به اموری فرا می خواند و

1- . ابن ابی الحدید، عزالدین اب_و ح_امد ، شرح نهج البلاغه، ج 15، ص 284.
2- . ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 23_24؛ ابن عبدالبر، یوسف بن عبداللّه ، الاستیعاب، ج 1، ص 179 و ج 4، ص 1865؛ ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 1، ص 144_145. در اینجا توجه به دو نکته لازم است. نخست این که مقداد و مصعب به دلیل ازدواج با دخترعمه های پیامبر(صلی الله علیه و آله) از خویشان سببی حضرت به شمار می آیند و در زمرۀ سابقان به اسلام هستند. دوم این که در برخی منابع، زمان اسلام سلمان پس از هجرت به مدینه و در مسجد قبا معرفی شده، که به دلایل متعددی مخدوش است.
3- . ابن حبیب بغدادی، ابوجعفر محمّد، المنمق فی اخبار قریش، ص 250.
4- . همان، ص 252_253.
5- . حجر: 94.
6- . قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج 1، ص 377_378.
7- . ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 24.