شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 45

با شتاب بیشتری در کنار حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) طی کند.(1)

پشتیبان پیامبر صلی الله علیه و آله

گفتیم که خدیجۀ کبری علیها السلام، در چهل سالگی با حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) که 25 ساله بود، ازدواج کرد. برخی او را بر این ازدواج ملامت می کردند، اما او که در سیمای آینده همسر جوانش، فروغ معنویت را می دید، از این ازدواج خرسند بود و تحت تأثیر حالات عرفانی او قرار می گرفت. گاهی که محمّد(صلی الله علیه و آله) برای عبادت خدا به خلوتِ «غار حرا» می رفت و با خدا انس می گرفت، خدیجه علیها السلام هم به او سر می زد و برایش آب و غذا می برد و چشم به راه روزی بود که خورشید نبوت از افق زندگی آنان طلوع کند و او به خدای یکتا و دین آسمانی ایمان آورد.

در همان حال می کوشید تا از هیچ خدمتی به شوهر گرامی اش کوتاهی نکند و برای حفاظت او از گزند بدخواهان یهود، تلاش کند، به دعا بپردازد و صدقه بدهد.

پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) در چهل سالگی در غار حرا به نبوت مبعوث شد. آن چه از آیات الهی در طلیعۀ بعثت شنید، او را دگرگون ساخت. به خانه آمد، آن چه را دیده بود باز گفت. خدیجه علیها السلام، شنیده های خود و حالات حضرت محمّد(صلی الله علیه و آله) را با «ورقه بن نوفل» در میان گذاشت. وی به خدیجه علیها السلام گفت: «به خدایی که جانم در دست او است، ای خدیجه، اگر آن چه را که می گویی راست گفته باشی، همان ناموس اکبری که بر موسی و عیسی فرود می آمد، بر او نازل شده است. او پیامبر این امت است. به او بگو ثابت قدم باشد و به امر نبوت خویش یقین داشته باشد.»(2)

اولین زن مسلمان

خدیجه علیها السلام از این بشارت، بسیار خرسند شد، به خانه شتافت و پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) را دید که به خواب رفته و بر پیشانی او قطرات عرق نشسته است که نشانۀ نزول آیات وحی (سورۀ مدّثر) بر او بود. در کنار او نشست. وقتی حضرت چشم گشود، با سیمای مهربان همسرش رو به