شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 48

علت این کار را پرسید، فرمود: «من دوست خدیجه را هم دوست دارم.»(1)

این مربوط به سال های پس از خدیجه علیها السلام بود که خاطرات شیرین دوران زندگی با خدیجه علیها السلام، بر دل و جان پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) نقش بسته بود.

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) پس از وفات خدیجه علیها السلام همواره از او به نیکی یاد می کرد. عایشه می گوید: «پیامبر از خانه بیرون نمی رفت مگر آن که خدیجه را یاد می کرد و او را می ستود. یکی از روزها که از خدیجه به نیکی یاد می کرد، مرا رشک و حسد فرا گرفت. گفتم: یا رسول اللّه! آیا جز این است که او پیرزنی بود که از دنیا رفته است، خداوند بهتر از او را نصیب تو کرده است؟ پیامبر خشمگین شد و فرمود: نه به خدا سوگند، هرگز خداوند بهتر از او را به من عوض نداده است. او به من در حالی و شرایطی ایمان آورد که مردم دیگر کفر ورزیدند و مرا در دورانی تصدیق کرد که دیگران مرا تکذیب کردند و با مال خود مرا یاری نمود؛ آن گاه که مردم مرا محروم ساختند و پروردگار، مرا تنها از او صاحب فرزندی خجسته قرار داد... .»(2)

گل بوستان زندگی

زیباترین و خوش بوترین گلی که در بوستان زندگی مشترک خدیجۀ کبری علیها السلام با پیامبر(صلی الله علیه و آله) رویید و جهان آفرینش را تا ابد معطّر ساخت، فاطمۀ زهرا علیها السلام بود.

ازدواج خدیجه علیها السلام با پیامبر(صلی الله علیه و آله) به تولد چند دختر و پسر انجامید که فقط حضرت زهرا علیها السلام برای او ماند و مایۀ خیر و برکت و تداوم نسل گردید. قاسم و عبد اللّه دو پسری بودند که به دنیا آمدند و پس از مدتی درگذشتند. دخترانی هم به نام های رقیه، زینب، امّ کلثوم برای حضرت خدیجه علیها السلام یاد کرده و نوشته اند، اما از این میان، حضرت فاطمه علیها السلام گلی دیگر بود که همتا نداشت.

خداوند برای ولادت این بانو که می بایست مادر یازده امام گردد، تدابیری به کار بست و با تمهیدات خاصی به دنیا آمد. وی برترین و بافضیلت ترین فرزند پیامبر(صلی الله علیه و آله) بود و چنان ارج و