شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 67

از بیان آنها خودداری کند و می گوید:

«کانَ رَسولُ اللّ_هِ(صلی الله علیه و آله) لا یَکادُ یَخْرُجُ مِنَ الْبَیْتِ حَتّی یَذْکُرَ خَدیجَهَ فَیُحْسِنُ الثَّناءَ عَلَیها... ؛ رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از خانه بیرون نمی آمد، مگر این که خدیجه را یاد می کرد و او را ستایش می نمود. روزی از او یاد کرد. حسد بردم و گفتم: آیا جز پیرزنی بود؟ خدا بهتر از او به شما عوض داده. پیامبر خشمگین شد و گفت: نه، به خدا قسم که بهتر از وی به من نداده است. او به من ایمان آورد، هنگامی که مردم مرا انکار کردند. او مرا تصدیق کرد، آن گاه که مردم تکذیب نمودند. او با مال خود مرا یاری کرد و خداوند از میان همسران، فقط از خدیجه به من فرزند داد.»

عایشه گوید: بر هیچ یک از زنان پیغمبر به اندازۀ خدیجه حسد نورزیدم، با این که وی را ندیده بودم؛ زیرا پیامبر او را بسیار یاد می کرد. حتی گوسفند سر می برید و قطعات آن را برای دوستان خدیجه می فرستاد.(1)

وفات خدیجه علیها السلام

پس از بازگشت از دوران محاصرۀ سخت شِعب مکه، در همان سالی که ابوطالب علیه السلام درگذشت، در رمضان سال دهم یعنی سه سال قبل از هجرت، در سن 64 سالگی دنیا را وداع گفت و رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) را تنها گذاشت. گفتار در بارۀ سال وفات حضرت خدیجه علیها السلام متفاوت است. برخی مانند قتاده، سال سوم قبل از هجرت را ذکر کرده اند و عده ای مانند ابوعبیده معمر بن المثنی، سال پنجم را متذکر شده اند؛ در حالی که سال چهارم هم گفتۀ شده است.

گفتۀ قتاده به صواب نزدیک تر است؛ زیرا همه گفته اند که چند روز بعد از ابوطالب علیه السلام از دنیا رفت، و سال رحلت ابوطالب علیه السلام را سال سوم قبل از هجرت ذکر کرده اند. طبرانی به چند طریق و مجلسی و زرکلی نیز نقل کرده اند که وفات خدیجه علیها السلام سال سوم قبل از هجرت رسول