شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 2 صفحه 93

دوستان آن بانو صمیمی بوده و به آنان محبت نماید تا جایی که هر گاه گوسفندی ذبح می کردند از آن برای دوستان خدیجه علیها السلام می فرستاد.(1) و یا برخی از آشنایان او را که می دید با او احوال پرسی کرده و احترام می نمود. چون از علت محبت پیامبر(صلی الله علیه و آله) سوال می شد، می فرمود: «این زن در زمان خدیجه به خانۀ ما می آمد. یاد داشتن سابقه، از ایمان است.»(2)

شدت علاقه و دلسوزی رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نسبت به خدیجه علیها السلام چنان بود که گاه با شنیدن نام او اشک از چشمان آن حضرت جاری می شد و ایثار و فداکاری او را می ستود(3) و گاهی نیز لب به سخن گشوده می فرمود:

«افضل نساء[اهل] الجنه اربع: خدیجه بنت خویلد و فاطمه بنت محمّد و مریم بنت عمران و آسیه بنت مزاحم امرأه فرعون؛(4) با فضلیت ترین زنان اهل بهشت چهار نفرند: خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمّد، مریم دختر عمران، آسیه دختر مزاحم، همسر فرعون.»

گاهی نیز این زن فداکار را از «بهترین بانوان بهشتی» و از «برگزیدگان» معرفی می کرد که مصداق «ازواجنا» در آیۀ قرآن محسوب می شود.(5)

1- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج16، ص8 _12؛ قیروانی، حسن بن رشیق، العمده فی محاسن الشعر و آدابه، ص393.
2- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج16، ص8؛ عالمی دامغانی، محمّد علی، پیغمبر و یاران، ج2، ص713.
3- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج16، ص8 و 9.
4- . طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری، ص150؛ شیخ صدوق، محمّد بن علی، الخصال، ص206؛ طبرسی، ف_ضل ب_ن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن ، ج1، ص440؛ قیروانی، حسن بن رشیق، العمده فی محاسن الشعر و آدابه، ص391؛ شریف لاهیجی، محمّد بن علی، تفسیر شریف لاهیجی، ج4، ص525؛ عروسی حویزی، عبد علی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج1، ص 336؛ بحرانی، سید هاشم بن سلیمان، معالم الزلفی، ج1، ص287؛ بحرانی اصفهانی، نورالدین عبداللّه بن نور، عوالم العلوم والمعارف، ج11، ص106؛ مجلسی، محمّدباقر، جلاء العیون، ج1، ص141؛ ابن ابی الحدید، عزالدین اب_و ح_امد ، شرح نهج البلاغه، ج4، ص3؛ مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج13، ص162.
5- . همان مدارک؛ قهپایی، عنایت اللّه، مجمع الرجال، ج7، ص173؛ فیض کاشانی، ملا محمّدمحسن، الصافی فی تفسیر القرآن، ج5، ص198؛ مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج16، ص2؛ رحمانی همدانی، احمد، فاطمه الزهرا علیها السلام شادمانی دل پیامبر(صلی الله علیه و آله)، ص68؛ فرات کوفی، فرات بن ابراهیم، تفسیر فرات الکوفی، ص294؛ قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر قمی، ج2، ص117؛ استرآبادی، شرف الدین علی حسینی، تأویل الآیات الظاهره، ج1، ص385؛ قمی مشهدی، میرزا محمّد، کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج9، ص446 و448؛ مجلسی، محمّدباقر، Ñ Ø بحار الأنوار، ج24، ص134 و ج69، ص263؛ بحرانی، سید هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، ج3، ص177 _ 178؛ بحرانی، سید هاشم بن سلیمان، اللوامع النورانیه، ص265 _ 266؛ عروسی حویزی، عبد علی بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، ج4، ص43 و72؛ فیض کاشانی، ملا محمّدمحسن، الصافی فی تفسیر القرآن، ج4، ص27.