شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 3 صفحه 197

1- مبلغان، شمارۀ 23 (رمضان 1422)، ص 39 – 49.

آسمانی با رسول خدا (صلی الله و آله وسلم) بود؛ ب_انویی مبارکه،(1) طاهره، راضیه، مرضیه، زکیه، صدیقه، کبری،(2) شامخه،(3) فاضله ، کامله(4) و عفیفه(5) که 55 سال قبل از ب_عثت چشم به جهان گ_شوده و از س_ال پانزده قبل از بعثت (دهم ربیع الاول) در کنار برگزیدۀ الهی قرار گرفته بود و سرانجام بعد از قریب 25 سال همراهی و هم گامی، در 65 سالگی چشم از جهان فرو بست و رسول الهی را در فراقی جانسوز تنها گذاشت.

این واقعۀ دردناک که به ف_اصلۀ اندکی از وفات ابوطالب (علیه السلام) روی داد، چنان پیامبر اک_رم (صلی الله علیه و اله وسلم) را متأثر کرد که آن سال را «عام الحزن » نامید. به نقل علامۀ مجلسی بعد از این واقعه خانه نشین شده و کمتر از خانه بیرون می رفت.(6)

مروری بر نحوۀ خاک سپاری خدیجه (علیها السلام) و یادکرد دائمی اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) از وی، میزان این حزن و اندوه را به خوبی نشان می دهد: وقتی خدیجه (علیها السلام) وفات یافت، اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) به شدت گریه کرد و زمانی که قبر آن بانوی بزرگوار حاضر شد، اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) همان گونه که اشک از چشمانش ریزان ب_ود، وارد ق_بر شد و خوابید و افزون تر از قبل گریست.(7) او را دعا کرد و برخاست و با دست خویش همسرش را در قبر گذاشت.(8) اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) در سالگرد وفاتش نیز گریه کرد(9) و به زنانش فرمود: «گمان نکنید مقامتان از او بالاتر است. زمانی که کافر بودید، ایم_ان آورد و م_ادر فرزندانم است.»(10)

حتی سال ها بعد که می خواستند خبر خواستگاری علی (علیه السلام) از فاطمه (علیها السلام) را به اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) بدهند و

1- . مجلسی، محمّدباقر، بحار الأنوار، ج 21 ، ص 352.
2- . همان، ج 102، ص 272.
3- . همان ، ج 16 ، ص 69 .
4- . همان، ج 75، ص 56.
5- . همان، ج 16، ص 69.
6- . همان، ج 19، ص 21.
7- . ذهبی، شمس الدین محمّد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج 2، ص 11؛ اربلی، ابوالحسن علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفه الائمه، ج 1، ص 511.
8- . طبری، محمّد بن جریر، تاریخ طبری، ج 4، ص 593.
9- . محدث قمی، شیخ عباس، س_فینه البحار، ج 1، ص 380 .
10- . ابن هشام حمیری، ابومحمد عبدالملک، السیره النبویه، ج 1، ص 199.