شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 3 صفحه 268

که از ع_هده آن ن_یز به خوبی برآمد.

در بارۀ آن بانو می خوانیم که: «وَکَانَتْ مِنْ اَحْسَنِ النِسَاءِ جَمَالاً وَاَکْمُلُهُنَّ عَقْلاً وَاَتَمَّهُنَّ رَأیاً، وَاَکْثَرُهُنَّ عِفَّهً وَدِیناً وَحَیاءً وَمُرُوَّهً وَم_َالاً؛(1) خدیجه از زیباترین زنان، و کامل ترین آنان از جهت عقل بود. و در رای و ن_ظر کامل، و از نظر عفت و دیانت و حیا و مروّت و مال در اوج قرار داشت.»

اساس هر مدیریتی، خردورزی و طرح دهی کامل است، خ_صوصاً اگ_ر ه_مراه با انصاف و مروّت گردد . خدیجه (علیها السلام) همه را یک جا داشت.

«ابن جوزی» در بارۀ م_دیریّت ح_ضرت خدیجه (علیها السلام) می نویسد: «او در جهان عرب نخستین زن ثروتمندی است که در اقتصاد و تجارت و مدیریّت درخشید و در این راه شخصیّت منطقه ای و شهرت ج_هانی یاف_ت. او در کار ت_جارت و مدیریّت خویش بر اساس همان بینش برجسته اش گام برمی داشت و هرگز به هر ق_یمت و ه_ر ب_هایی سود نمی جست و بسان زرپرستان روزگار، تجارت را به عنوان وسیله ای برای به دست آوردن درآمد های سرشار، ام_ا ح_رام و ظ_المانه و غیر شرافتمندانه و ضد مردمی و به هر شکل و از هر راه نمی پسندید.

از این رویه بود که برخلاف رسم رایج بازار روزگ_ارش او از اح_تکار و انحصار و کم فروشی و فریب، از رباخواری و بهره کشی های ظالمانۀ رایج و از هر نوع حرام خواری و سوء استفادۀ از فرصت و اع_تبار و ام_کانات ب_رای انباشتن ثروت دوری می جست، و کار پرشرافت خویش را به این گناهان بزرگ آلوده نمی ساخت، و به کارگران و کارمندان و م_دیران ت_حت فرمانش نیز هشدار می داد که داد و ستد و سود و درآمد را در پرتو درایت و صداقت و هوشمندی و از راه های مشروع دن_بال کن_ند .

او ب_ه دلیل همین ویژگی های اخلاقی و انسانی و مدیریت منطقی و خردمندانه، نه تنها اعتماد بازارهای داخلی را جلب کرد، بلکه ب_ازارهای م_نطقه ای را نیز تصاحب نمود و