شناخت نامه حضرت خدیجه علیها السلام جلد 3 صفحه 369

ب_رای بازرگانی به شام سفر کردند . در آن جا ، ابوالمویهب راهب به آنان ب_رخورد ک_رد و پرس_ید: شما کیستید؟

گفتند: ما بازرگانانی از اهل مکه و از قریش هستیم.

ابوالمویهب پرسید: از کدام قریش؟! او را در این باره آگاهی دادند؛ سپس اب_والمویهب پرس_ید: آیا فرد دیگری از قریش نیز شما را همراهی می کند؟

گفتند: آری، جوانی از بنی هاشم به نام محمّد است.

اب_والمویهب گفت: به خدا سوگند مقصودم همو است.

عبد مناه و نوفل گفتند: سوگند به خ_دا که کسی گمنام تر از او در ق_ریش ن_یست(1) و او را یتیم قریش می نامند که در استخدام زنی از قریش به نام خدیجه است.»(2)

ب _ مضاربه

مضاربه عقدی است که به موجب آن، یکی از دو طرف معامله، سرمایه می دهد با این شرط که طرف دیگر ب_ا آن کار کند و هر دو در آن شریک باشند. صاحب سرمایه را «مالک»، و عامل را «مضارب» می نامند.

در تفسیر منسوب به امام عسکری7 روایتی آمده که فرموده است: «از پدرم علی بن محمّد پرسیدم: خبرهای مربوط به م_عجزاتی ک_ه در مکه و مدینه بر رسول خدا (صلی الله و آله وسلم) آشکار گردید چگونه بوده است؟

پدرم پاسخ داد: پسرم! فردا دوباره آن را بپرس! وقتی صبح فرا رسید فرمود: پسرم ! [معجزه ای که پرسیدی تکه ابری بوده اس_ت] آن ت_که ابر زمانی بود که پیامبر به سبب [عقد] مضاربه با خدیجه دختر خویلد به سوی شام سفر می کرد و فاصله مکه تا بیت المقدس یک ماه به طول می انجامید.»(3)

1- . باید اذعان نمود که چنین ادعایی در آن زمان پذیرفتنی نیست؛ چرا که اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) اولاً به دلیل امانت داری و راست گویی شهرت داشته، و ثانیاً قرابت و نزدیکی با بزرگانی همچون عبدالمطلب، ابوطالب و حمزه7 سبب دیگری برای شهرت آن حضرت بوده است.
2- . شیخ صدوق، محمّد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، ص 190، ش 37.
3- . امام عسکری7، التفسیر، ص 155، ش 77.