عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 119

صلاه،گشودن چشم عقل،تجدید عهد و استمداد از مبدأ است،این صلاتی که قدرت صبر بیفزاید و عوامل نفسانی و هیجان ها را محکوم سازد بسی دشوار و سنگین است.

این سنگینی بر کسانی است که چشم انداز ذهنشان بسی محدود و دنیا و نمایش های آن،آنان را چنان گرفته که مغرور و خودباخته اند و استعداد باطنی شان از حرکت افتاده،آن ها که چنین نیستند و دارای خشوعند صبر و صلاه بر آن ها آسان و سبک است.

در کتاب شریف«الکافی»از امام صادق علیه السلام آمده:

هنگامی که موضوع وحشتناکی علی علیه السلام را به وحشت می انداخت،مشغول نماز می شد؛سپس این آیه را تلاوت می کرد:

[ وَ اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاٰهِ ] (1) (2).

از صبر و نماز یاری بخواهید.

دانشمند بزرگ شیخ الرئیس ابو علی سینا می گوید:

هر زمان برایم مشکل علمی پیش می آمد و از حل آن عاجز می ماندم به مسجد شهر رفته و دو رکعت نماز به جای می آوردم،سپس از خداوند می خواستم مرا به وسیلۀ نور آن نماز یاری دهد تا گره از مشکلم باز کنم،پس از ادای آن دو رکعت،راه حل مشکل برایم آسان می گشت و به آنچه می خواستم می رسیدم.