عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 133

نمازگزار در نمازش خدا را به دو صفت رحمان و رحیم می ستاید،اگر از نمازش غافل نباشد قهراً در مقام کسب این صفت الهی و تخلق به اخلاق خدایی خواهد کوشید و مهربان ترین مردم خواهد شد و از سنگ دلی و بی رحمی و بی مهری پاک خواهد ماند.

نمازگزار واقعی می داند که خداوند در سورۀ مؤمنون خطاب به پیامبران فرموده که:

اول از مال حلال و پاک بخورید،سپس به عبادت قیام کنید (1).

نمازگزار می داند که پیامبر عزیز اسلام صلی الله علیه و آله فرموده:

خداوند را بر فضای بیت المقدس فرشته ای است که هر شب ندا می کند:هر کس از مال حرام بخورد،واجب و مستحبی از او قبول نمی شود (2).

و می داند که پیامبر صلی الله علیه و آله فرموده:

کسی که لباسی را به ده درهم خریده و در پول آن لباس درهمی از حرام باشد، خداوند در آن لباس نماز را نخواهد پذیرفت (3).

نمازگزار می داند که امام صادق علیه السلام فرمود:

کسی که دوست دارد بداند نمازش قبول شده یا نه ؟ ببیند آیا نمازش او را از فحشا و منکرات باز می دارد یا نه،به اندازه ای که نمازش توان نگهداری نمازگزار را از آلودگی ها داشته باشد،مورد قبول است (4).

ملت نمازگزار،ملتی پاک و کشور با نماز،کشوری است نمونه،در آن مملکتی

1- 1) -مؤمنون (23):51.
2- 2) -محجه البیضاء:204/3،کتاب الحلال و الحرام.
3- 3) -محجه البیضاء:204/3،کتاب الحلال و الحرام.
4- 4) -بحار الأنوار:204/16،باب 9.