عرفان اسلامی جلد 5 صفحه 152

است و شما خود انصاف دهید که اگر در نماز،حضور قلب نباشد،سفر از عالم سفلی به عالم علوی و عبور از منازل به سر منزل مقصود امکان دارد ؟

سعی کنید از ابتدای نماز تا آخر،از پریشانی فکر بپرهیزید و قوۀ اندیشه را در حقیقت نماز و توجه به عالم غیب متمرکز نمایید تا با تمرکز فکر،قلب بر عرش حضور در مقابل نور بنشیند و تا قدرت دارد از فیوضات آن جناب بهره بگیرد.

وای بر ما که نماز را سبک انگاشتیم و به این دریای پر فیض الهی به دیدۀ عادی نظر کردیم و از حقیقت و حقایق آن غافل ماندیم و به جای سفر با قدرت نماز به سوی معبود در جا زدیم؛هم اکنون بیایید دست دعا و تضرع و انابه و زاری به پیشگاه مقدس او برداشته و از نمازهایی که خواندیم به دربار حضرتش توبه آورده و عرضه بداریم:

ای دوای درون خسته دلان***مرهم سینه شکسته دلان

مرهمی لطف کن که خسته دلم*** مرحمت کن که بس شکسته دلم

گرچه من سر به سر گنه کردم ***نامه خویش را سیه کردم

تو در این نامه سیاه مبین ***کرم خویش بین گناه مبین

من خود از کرده های خود خجلم*** تو مکن روز حشر منفعلم

با وجود گناه کاری ها ***از تو دارم امیدواری ها

2-تفهم

مراد از تفهم،چشیدن معنا و مفهوم نماز با ذائقۀ قلب و جان و مغز است؛مسئلۀ مفهوم و معنای واقعیت های نماز تا اندازه ای که توان این فقیر اجازه بدهد،به خواست حضرت مولا در بخش ترجمه و تفسیر جملات نماز خواهد آمد.در آن باب روشن خواهد شد که نماز چیست و همراه با چه واقعیت های اصیل و بلندی